Боз аз нави хома ҳамчун неи наво сар ме кунад

باز از نو خامه همچون نی نوا سر می کند

ё ҳадиси нинаворо зеб дафтар ме кунад

یا حدیث نینوا را زیب دفتر می کند

Мутриби маҳфили ҳам овози сафир хома аст

مطرب محفل هم آواز صفیر خامه است

Каз навоҳо фитна бар пои шӯр бар сар ме кунад

کز نواها فتنه بر پا شور بر سر می کند

Гуҳ кашад сӯии Ироқами гуҳи баради сӯии ҳиҷоз

گه کشد سوی عراقم گه برد سوی حجاز

Мутриби мо , ҳар замони оҳанг дигар ме кунад

مطرب ما، هر زمان آهنگ دیگر می کند

Гуҳ ба оҳанги ҳусайнӣ дар мақоми ростӣ

گه به آهنگ حسینی در مقام راستی

намесарояд нағма ӣӣ кошўб маҳшар ме кунад

می سُراید نغمه یی کاشوب محشر می کند

Маҳшар ар , як маҳшараст ин ҳашарро афғони не

محشر ار، یک محشر است این حشر را افغان نی

Дмбдми соъат ба соъати ҳай мукаррар ме кунад

دمبدم ساعت به ساعت هی مکرّر می کند

Нашъа ӣ ишқи ҳусайн гуё ба мзмр мзмр аст

نشئه ی عشق حسین گویا به مزمر مضمر است

Кин чунин масту харобами бонг мзмр ме кунад

کاین چنین مست و خرابم بانگ مزمر می کند

Банди банд не бисӯзад бндбндми дмбдм

بند بند نی بسوزد بندبندم دمبدم

Чун ҳикоят аз лабони хшг Асғар ме кунад

چون حکایت از لبان خشگ اصغر می کند

Дар миёни суру шодии сувари мотам май дамад

در میان سور و شادی صور ماتم می دمد

Пораи пораи қосим аз шамшер ва ханҷар ме кунад

پاره پاره قاسم از شمشیر و خنجر می کند

Наварӯси зор ӯ бар ноқа месозад савор

نوعروس زار او بر ناقه می سازد سوار

Доғдидаҳи модарашро тира мъҷр ме кунад

داغدیده مادرش را تیره معجر می کند

Ам Лайлои ин гумон аз бахти худ ҳаргиз надошт

امّ لیلا این گمان از بخت خود هرگز نداشت

Космон ӯро ҷудо аз васл Акбар ме кунад

کاسمان او را جدا از وصل اکبر می کند

Оби гавҳарро макед Акбари зи тоби тишнагӣ

آب گوهر را مکید اکبر ز تاب تشنگی

Чора ӣ ин тишнагии дилро пар озар ме кунад

چاره ی این تشنگی دل را پُر آذر می کند

Гашти ёқӯти лабаши обии зи тоби тишнагӣ

گشت یاقوت لبش آبی ز تاب تشنگی

Фош мегӯям вале инро ки бовар ме кунад

فاش می گویم ولی این را که باور می کند

Дар лаби оби равони рӯҳи равони шоҳи дайн

در لب آب روان روح روان شاه دین

Ташнаи лаб сар медиҳад бо тишнагӣ сар ме кунад

تشنه لب سر می دهد با تشنگی سر می کند

Зайнаби ғмдидаҳ кӣ будаш хабар аз бахти хеш

زینب غمدیده کی بودش خبر از بخت خویش

Каз ғами марги бародари тира мъҷр ме кунад

کز غم مرگ برادر تیره معجر می کند

эй фалаки зулмӣ ки кардӣ бар азизони худо

ای فلک ظلمی که کردی بر عزیزان خدا

Кофарӣ кӣ ин чунин зулмӣ ба кофар ме кунад

کافری کی این چنین ظلمی به کافر می کند

Зини мусӣбатгар бгриди фоши чашми Мустафо

زین مصیبت گر بگرید فاش چشم مصطفی

Сайли ашкаши сари басар рӯй замин тар ме кунад

سیل اشکش سر بسر روی زمین تر می کند

Оҳ аз он соъат ки дар рӯзи ҷазои хиролнсоء

آه از آن ساعت که در روز جزا خیرالنساء

Шиква аз ин моҷаро дар пеш довар ме кунад

شکوه از این ماجرا در پیش داور می کند

То « вафое » навҳа хон аз баҳр шоҳ Карбалост

تا «وفایی» نوحه خوان از بهر شاه کربلاست

Кӣ дигар ташвишу бим аз хавф маҳшар ме кунад

کی دگر تشویش و بیم از خوف محشر می کند