Дар Карбало чу маҳшар кубро шуд ошкор
در کربلا چو محشر کبری شد آشکار
Гаштанди дӯзахӣу биҳиштӣ ба ҳам дучор
گشتند دوزخیّ و بهشتی به هم دچار
Буданд хайли дӯзахии он рӯзи шодком
بودند خیل دوزخی آن روز شادکام
Аммо биҳиштёни ҳамаи лаби ташнау Фкор
امّا بهشتیان همه لب تشنه و فکار
Аҳли биҳиштро ҷигар аз қаҳти об , об
اهل بهشت را جگر از قحط آب، آب
Дар коми аҳли дӯзаху нор , оби хушгувор
در کام اهل دوزخ و نار، آب خوشگوار
Он соқёни кавсар ва он шоФъони ҳашар
آن ساقیان کوثر و آن شافعان حشر
Гаштанди ташнаи туъма ӣ шамшери обдор
گشتند تشنه طعمه ی شمشیر آبدار
Оташ ба химгоаҳ заданд ин раво набӯд
آتش به خیمگاه زدند این روا نبود
Каз дӯзахӣ ба кох биҳиштӣ фитад шарор
کز دوزخی به کاخ بهشتی فتد شرار
Пас духтарони Фотима яксар шикастаи дил
پس دختران فاطمه یکسر شکسته دل
Ҳар як чу офтоб ба ҷмозаҳ ӣӣ савор
هر یک چو آفتاب به جمّازه یی سوار
Ҳар як савори ноқа ӣ урён ки ногаҳон
هر یک سوار ناقه ی عریان که ناگهان
Баргаштагон бекафан афтодашон гузор
برگشتگان بی کفن افتادشان گذار
Ҳар пайкарӣ чу кавкаби рухшанда дар фалак
هر پیکری چو کوکب رخشنده در فلک
ё чун фалаки зи захми фаровони ситораи бор
یا چون فلک ز زخم فراوان ستاره بار
Зайнаб чу дид пайкари сад пора ӣ ҳусайн
زینب چو دید پیکر صد پاره ی حسین
Ғалатон ба хоки Марӣа бо қалби доғдор
غلطان به خاک ماریه با قلب داغدار
Бррх намӯд нохун бе сабрии ошно
بررُخ نمود ناخن بی صبری آشنا
Кард аз ҳилоли чеҳра ӣ хуршедро нигор
کرد از هلال چهره ی خورشید را نگار
Аз сӯзи дил ба он тан бесар хитоб кард
از سوز دل به آن تن بی سر خطاب کرد
Навъе ки зад , ба хирмани ҳафт осмони шарор
نوعی که زد، به خرمن هفت آسمان شرار
Гуфтои туе бародари зайнаби туе ҳусайн
گفتا تویی برادر زینب تویی حسین
Оё туе ки аз ту маро буд эътибор
آیا تویی که از تو مرا بود اعتبار
Дидӣ ту эътиборам ва акнӯн назора кун
دیدی تو اعتبارم و اکنون نظاره کن
Беэътиборӣам ки чҳо карда рӯзгор
بی اعتباری ام که چها کرده روزگار
Пас рӯй хеши сӯй Наҷаф кард ва боз гуфт
پس روی خویش سوی نجف کرد و باز گفت
К-эии боби тоҷдори ман эй шери кирдигор
کای باب تاجدار من ای شیر کردگار
Охири магар на мо ҳамаи зуррия ӣ тўоим
آخر مگر نه ما همه ذرّیه ی توایم
Дар чанги хасми ҳамчуи асирони Зангбор
در چنگ خصم همچو اسیران زنگبار
Охири магар на ин тани бесари ҳусайни тест
آخر مگر نه این تن بیسر حسین تست
КоФтодаҳи пораи пора дар ин дашти фитнаи бор
کافتاده پاره پاره در این دشت فتنه بار
Икдм бизан ба қоима ӣ зулфиқори даст
یکدم بزن به قائمه ی ذوالفقار دست
Баркаш паии талофӣ аз ин қавми дуни дамор
برکش پی تلافی از این قوم دون دمار
Дар назму насри марсияи ?утгар мадад кунанд
در نظم و نثر مرثیه ات گر مدد کنند
Муздати ҳамин басаст « вафое » ба рӯзгор
مزدت همین بس است «وفایی» به روزگار