Ҳафтод тани зи ишқ чу аз по дар аўФтод

هفتاد تن ز عشق چو از پا در اوفتاد

Пас қуръааш ба номи алии Акбари аўФтод

پس قرعه اش به نام علی اکبر اوفتاد

Дидорро ки нарх ба ҷони баста буд ишқ

دیدار را که نرخ به جان بسته بود عشق

Дигар аз он гузашту зи ҷони бартари аўФтод

دیگر از آن گذشت و ز جان برتر اوفتاد

Боло гирифт қимати дидори ҳасани ёр

بالا گرفت قیمت دیدار حسُن یار

Чун кор бо ҷавони парии пайкари аўФтод

چون کار با جوان پری پیکر اوفتاد

Ҷони ҷаҳону рӯҳи равони онкӣ аз нахуст

جان جهان و روح روان آنکه از نخست

Дар ҳар сифати шабиҳ ба пайғамбари аўФтод

در هر صفت شبیه به پیغمبر اوفتاد

Аз пой то ба сари ҳамаи ҷон буд ҷисм ӯ

از پای تا به سر همه جان بود جسم او

Ҷонро чаҳ гӯямаш ки забони қосири аўФтод

جان را چه گویمش که زبان قاصر اوفتاد

Шӯри шаҳодаташ ба сар афтод ва пас ба каф

شور شهادتش به سر افتاد و پس به کف

Биниҳод сар ба пои падар бо сари аўФтод

بنهاد سر به پای پدر با سر اوفتاد

Гуфт эй падар туро натавонам ғариб дид

گفت ای پدر ترا نتوانم غریب دید

Аз бе паноҳии ?ут ба дилами озари аўФтод

از بی پناهی ات به دلم آذر اوفتاد

Рухсат гирифт ва рафт ва зад ва кишт ме фиканд

رخصت گرفت و رفت و زد و کُشت می فکند

Навъе ки шӯри ҳашар дар он лашгари аўФтод

نوعی که شور حشر در آن لشگر اوفتاد

Дар арса ӣ набарди зи шамшер ӯ басӣ

در عرصه ی نبرد ز شمشیر او بسی

Танҳои бесару сар бе мғФри аўФтод

تن های بی سر و سر بی مغفر اوفتاد

Шуд арсаи гоҳи ҷанг бар асби уқоби танг

شد عرصه گاه جنگ بر اسب عقاب تنگ

Аз бас ба рӯй ҳам ба замини пайкари аўФтод

از بس به روی هم به زمین پیکر اوفتاد

Баргашти сӯии боб вале бо дилии кабоб

برگشت سوی باب ولی با دلی کباب

Аз тоби тишнагӣ ба шикоят дар аўФтод

از تاب تشنگی به شکایت در اوفتاد

Гуфтои зи сӯзи тишнагӣу сиқли оҳанам

گفتا ز سوز تشنگی و ثقل آهنم

Ин тани басони кӯра ӣ оҳангари аўФтод

این تن بسان کوره ی آهنگر اوفتاد

Як қатраи оби кош муяссар шудӣ падар

یک قطره آب کاش میسّر شدی پدر

Каз илтиҳоб бар ҷигарами ахгари аўФтод

کز التهاب بر جگرم اخگر اوفتاد

Ангуштарии зи гавҳараши андари даҳони ниҳод

انگشتری ز گوهرش اندر دهان نهاد

Зини ақди уқдаҳо ба дили гавҳари аўФтод

زین عقد عقده ها به دل گوهر اوفتاد

Инсон макед оби згўҳр ки оташӣ

انسان مکید آب زگوهر که آتشی

Аз ҳалқ ӯ ба ҳалқа ӣ ангуштари аўФтод

از حلق او به حلقه ی انگشتر اوفتاد

Пас аз паии видоъи ҳарами сӯй хайма рафт

پس از پی وداع حرم سوی خیمه رفت

Шурии аҷиб дар ҳарами атҳари аўФтод

شوری عجیب در حرم اطهر اوفتاد

Бар ҳоли он забеҳ чу Лайло назора кард

بر حال آن ذبیح چو لیلا نظاره کرد

Дар изтиробу воҳима чун ҳоҷари аўФтод

در اضطراب و واهمه چون هاجر اوفتاد

Гуфт эй умеди қалби ман оё чаҳ воқеъ аст

گفت ای امید قلب من آیا چه واقع است

Шӯри шаҳодатати магари андари сари аўФтод

شور شهادتت مگر اندر سر اوفتاد

Модар , фироқи ҷисми зҷон гарчи мушкил аст

مادر، فراق جسم زجان گرچه مشکل است

Аммо фироқ рӯй ту мушкилтар аўФтод

امّا فراق روی تو مشکل تر اوفتاد

Андари хаёли холи лабат эй писар дигар

اندر خیال خال لبت ای پسر دگر

Дили ҳамчуи авду синаи марои миҷмари аўФтод

دل همچو عود و سینه مرا مجمر اوفتاد

Гуфташ назари намо ва бибин зода ӣ батул

گفتش نظر نما و ببین زاده ی بتول

Дар чанги хасм бекас ва бе ёвари аўФтод

در چنگ خصم بی کس و بی یاور اوفتاد

Фарзанди тести қобили қурбонии ҳусайн

فرزند تست قابل قربانی حسین

Баҳри ту назд ҳақ чаҳ аз ин беҳтари аўФтод

بهر تو نزد حق چه از این بهتر اوفتاد

Фарзанди ту фидойии фарзанд бонӯе аст

فرزند تو فدایی فرزند بانویی است

Ков аз ҳамаи занон ба ҷаҳони атҳари аўФтод

کاو از همه زنان به جهان اطهر اوفتاد

Доғист бар дили ту « вафое » ки оташӣ

داغیست بر دل تو «وفایی» که آتشی

Зини шеъртар ба маҷлис ва бар минбари аўФтод

زین شعر تر به مجلس و بر منبر اوفتاد

Доғам ба дили фузун буд аз чордаҳ вале

داغم به دل فزون بود از چارده ولی

Ин доғи охир аз ҳамаи афзӯнтар аўФтод

این داغِ آخر از همه افزونتر اوفتاد

Ёрб дилии здоғ « вафое » хабар мабод

یارب دلی زداغ «وفایی» خبر مباد

Яъне касе ба мотаму доғ писар мабод

یعنی کسی به ماتم و داغ پسر مباد