Гар аз ин воқеаи ашкати з басар ме гузарад
گر از این واقعه اشکت ز بصر می گذرد
Қадари ин қатраи зи дарёӣ гуҳар ме гузарад
قدر این قطره ز دریای گهر می گذرد
намедиҳад оҳат аз ин ғам ба шабистони лаҳад
می دهد آهت از این غم به شبستان لحد
Нури шамъӣ ки зхўршид ва қамар ме гузарад
نور شمعی که زخورشید و قمر می گذرد
Оҳ аз он шаб ки ҳусайн гуфт ба ёрони фардо
آه از آن شب که حسین گفت به یاران فردا
Ҳар ки дорад сари таслими з сар ме гузарад
هر که دارد سر تسلیم ز سر می گذرد
« чун садаф меҳр хамӯшӣ бигзоред ба лаб »
«چون صدف مُهر خموشی بگذارید به لب»
Аз шумо варна дар файз хабар ме гузарад
از شما ورنه در فیض خبر می گذرد
Аз далерони зафари пеша дар ин дашти висол
از دلیران ظفر پیشه در این دشت وصال
Тири борони балои ҳамчу мтр ме гузарад
تیر باران بلا همچو مطر می گذرد
Тоҷи зебои шафоат наад эй қавм ба сар
تاج زیبای شفاعت نهد ای قوم به سر
Аз шумо ҳар ки чу ман аз сар ва зар ме гузарад
از شما هر که چو من از سر و زر می گذرد
Ин мконист ки аз ҳалқи алии Асғари ман
این مکانیست که از حلق علی اصغر من
Аз камондори қазои тир қадар ме гузарад
از کماندار قضا تیر قدر می گذرد
« ҷигари шери надории сафар ишқ макун »
«جگر شیر نداری سفر عشق مکن»
« сабза ӣ теғ дар ин раҳи з камар мегузарад »
«سبزه ی تیغ در این ره ز کمر می گذرد»
« дили душман ба тиҳии баррагии ман май сӯзад »
«دل دشمن به تهی برگی من می سوزد»
« барқ аз ин мазраъа бо дида ӣ тар мегузарад »
«برق از این مزرعه با دیده ی تر می گذرد»
Зайнаб аз ҳарфи ҷигари сӯз бародар ме гуфт
زینب از حرف جگر سوز برادر می گفت
« чордиўори марои оби з сар мегузарад »
«چاردیوار مرا آب ز سر می گذرد»
Ов ба дунё ки дили озурда аз ӯ бодили хӯн
اُف به دنیا که دل آزرده از او بادل خون
Қурраи алъайни набии ташна ҷигар ме гузарад
قرّة العین نبی تشنه جگر می گذرد
Ҳар шаҳидии дами таслим ба он шаҳ ме гуфт
هر شهیدی دم تسلیم به آن شه می گفت
Ҷони нисори ту чаҳ бо фатҳ ва зафар ме гузарад
جان نثار تو چه با فتح و ظفر می گذرد
Сар худ дид чу бар домани он шаҳ ҳур гуфт
سرِ خود دید چو بر دامن آن شه حُرّ گفت
« ришта чун бегиреҳ уфтад згҳр мегузарад »
«رشته چون بی گره افتد زگهر می گذرد»
Охирин гуфта ӣ нури дили Лайлои ин буд
آخرین گفته ی نور دل لیلا این بود
« пой бар арш наад ҳар ки зср мегузарад »
«پای بر عرش نهد هر که زسر می گذرد»
Мустамеъ бош « вафое » ки паии зикри ҳусайн
مستمع باش «وفایی» که پی ذکر حسین
« сухани соиби покиза гуҳар мегузарад »
«سخن صائب پاکیزه گهر می گذرد»