Бигир эй дӯсти моро дасти умед
بگیر ای دوست ما را دست امّید
Пас онгаҳ бандагии байн то , ба ҷовид
پس آنگه بندگی بین تا، به جاوید
Раҳои даҳ маро аз қайд ҳастӣ
رهایی ده مرا از قید هستی
Аз ин мастӣ ва аз ин бути парастӣ
از این مستیّ و از این بُت پرستی
Дилам гардӣда дайр бут прессатон
دلم گردیده دیر بت پرستان
Даду деви андар ӯ хобидаи мисатон
دد و دیو اندر او خوابیده مستان
Фикан аз тоқи ин дайр , он батон ро
فکن از طاق این دیر، آن بتان را
Ки то бе пардаи бинии ҷони ҷон ро
که تا بی پرده بینی جانِ جان را
Дилам аз ин худӣ тангаст танг аст
دلم از این خودی تنگ است تنگ است
Басӣ аз худ маро нангаст нанг аст
بسی از خود مرا ننگ است ننگ است
Бурун кун ин худии худ андаруни ой
برون کن این خودی خود اندرون آی
Агар ҷо танг шуд онгаҳ буруни ой
اگر جا تنگ شد آنگه برون آی
Қадам бигзор якбори андари ин дайр
قدم بگذار یکبار اندر این دیر
Ки то боқӣ намонад андар ӯ ғайр
که تا باقی نماند اندر او غیر
Ба ҳақи расатону ҳақи покон
به حقّ راستان و حقّ پاکان
Маро , зини бут парастӣ кун мусулмон
مرا، زین بت پرستی کن مسلمان
Бадал бинмоӣ куфрамро ба ислом
بَدل بنمای کفرم را به اسلام
Ки дилтангами басӣ аз нанг ва аз ном
که دلتنگم بسی از ننگ و از نام
Ки то дар банди нанг ва ном ҳастам
که تا در بند ننگ و نام هستم
На дайн дорам на дар ислом ҳастам
نه دین دارم نه در اسلام هستم
Бидам аз бад , ба ғайр аз бад наёяд
بَدَم از بد، به غیر از بد نیاید
Ту наякум кун ки нек аз нек зояд
تو نیکم کن که نیک از نیک زاید
Бади моро бадал мекун ба хӯбӣ
بَد ما را بدل می کن به خوبی
Ба ғаффорӣу сторолъиўбӣ
به غفّاری و ستّارالعیوبی
Агар якбори гӯйии банда ӣ ман
اگر یکبار گویی بنده ی من
Равад то қоби қавсин ханда ӣ ман
رود تا قاب قوسین خنده ی من
« вафое »ро ба худ магузор магузор
«وفایی» را به خود مگذار مگذار
Ки ҳастам аз худии безори безор
که هستم از خودی بیزار بیزار
Ба фазли хештан бар гири дастам
به فضل خویشتن بر گیر دستم
Махоҳ аз дасти худ бар худ шикастам
مخواه از دست خود بر خود شکستم
Буд расм ар , касе хар , май фурушад
بود رسم ار، کسی خر، می فروشد
зи чашми муштарии айбаши бипушад
ز چشم مشتری عیبش بپوشد
Ба вақти байъ то муҳкам кунад кор
به وقت بیع تا محکم کند کار
Шурӯти айби ҳам бар , вай кунад бор
شروط عیب هم بر، وی کند بار
Надонам ман чсозм бо , хари хеш
ندانم من چسازم با، خر خویش
Ки бошад айбҳояш беш аз беш
که باشد عیب هایش بیش از بیش
Хусусан муштарӣ ки айб донист
خصوصاً مشتری که عیب دانست
Дигар айбии куҷо аз вай ниҳонаст
دگر عیبی کجا از وی نهانست
Чу мумкин нест айбашро бапушам
چو ممکن نیست عیبش را بپوشم
Ба ту бо кули айбаш май фурушам
به تو با کلّ عیبش می فروشم
Бигир аз мо , хари моро ба хӯбӣ
بگیر از ما، خرِ ما را به خوبی
Аз он роҳӣ ки сторолъиўбӣ
از آن راهی که ستّارالعیوبی
Дилам тангаст танг аз дасти ин хар
دلم تنگ است تنگ از دست این خر
Ба ҷузи ин кӯри зишти ланги лоғар
به جز این کور زشت لنگ لاغر
Агар хар кор кун ё бор , бар нест
اگر خر کار کن یا بار، بر نیست
Туро , ҳам кору борӣ дар назар нест
ترا، هم کار و باری در نظر نیست
Наме хоҳӣ каз ин савдо , барии суд
نمی خواهی کز این سودا، بری سود
Буд нафъи харати манзуру мақсӯд
بود نفع خرت منظور و مقصود
Турои мақсӯд аз ин савдо , на суд аст
ترا مقصود از این سودا، نه سود است
Ки бунёди карам бар фазл ва ҷӯад аст
که بنیاد کرم بر فضل و جود است
Агар хар нест қобили баҳри қурбон
اگر خر نیست قابل بهر قربان
Турои табдил ӯ саҳласту осон
ترا تبدیل او سهل است و آسان
Ту худ табдили аъён май намое
تو خود تبدیل اعیان می نمایی
Ту майсозӣ Асоро , аждаҳое
تو می سازی عصا را، اژدهایی
Ту хӯнро обсозӣ обро хӯн
تو خون را آب سازی آب را خون
Буд ҳикмати бурун аз чанд ва аз чун
بود حکمت برون از چند و از چون