Бирез соқиои маро , мудом май ба соғро

بریز ساقیا مرا، مدام می به ساغرا

Чаҳ май ки бар занад ба ҷон , ҳазор шуълаи озро

چه می که بر زند به جان، هزار شعله آذرا

Чаҳ озарӣ ки нори тавр , аз ӯ каминаи ахгро

چه آذری که نار طور، از او کمینه اخگرا

Бирез ҳон биор ҳай , ба бонги чангу мзмро

بریز هان بیار هی، به بانگ چنگ و مزمرا

Алои ту низ мтрбо , биор ноӣу чанг ро

الا تو نیز مطربا، بیار نای و چنگ را

Бисоз сози ишқро , бисӯз ному нанг ро

بساز ساز عشق را، بسوز نام و ننگ را

Ба як таронаам бабр , зи лавҳи синаи занг ро

به یک ترانه‌ام ببر، ز لوح سینه زنگ را

Агар ба ҷом мо занад , фалаки зкинаҳи санг ро

اگر به جام ما زند، فلک زکینه سنگ را

Ба ҷони дӯсти мтрбо , навой ишқ соз кун

به جان دوست مطربا، نوای عشق ساز کن

Ҳазор рахна бар дилам , зи нағма ӣ ҳиҷоз кун

هزار رخنه بر دلم، ز نغمه‌ی حجاز کن

Ба ёди зулфи он санам , фасонаро дароз кун

به یاد زلف آن صنم، فسانه را دراز کن

Ту низ соқиои гиреҳ , зи зулфи хеш боз кун

تو نیز ساقیا گره، ز زلف خویش باز کن

Биор аз он майам ки то , ҳиҷоби ишқ шқ кунад

بیار از آن می‌ام که تا، حجاب عشق شق کند

Китоб ҳастӣ маро , зиҳами варақ варақ кунад

کتاب هستیِ مرا، زهم ورق ورق کند

Чаҳ май ки зуҳди хшгм аз , тасаввураш арақ кунад

چه می که زهد خشگم از، تصوّرش عرق کند

Хаёл ҳастӣ ар кунам , ба мастӣам нсқ кунад

خیال هستی ار کنم، به مستی‌ام نسق کند

Аз он майам агар диҳӣ , бидиҳ ба ёди лаъли вай

از آن می‌ام اگر دهی، بده به یاد لعل وی

Ки шӯри ишқи афканам , ба рӯзгори ҳамчуи не

که شور عشق افکنم، به روزگار همچو نی

Ту хами хаму сбўсбў , биор ҳон бирез ҳай

تو خُم خُم و سبوسبو، بیار هان بریز هی

Магари раҳам з ҳастӣ ва , кунам мақоми ишқи тай

مگر رهم ز هستی و، کنم مقام عشق طی

Дилами зи шаҳри банди тан , ба чини зулф ёр шуд

دلم ز شهر بند تن، به چین زلف یار شد

Ғаззолӣ аз хатои равон , ба хитта ӣ ттор шуд

غزالی از خطا روان، به خطّه‌ی تتار شد

зи толеъи баланди худ , ба меҳри парда дор шуд

ز طالع بلند خود، به مهر پرده‌دار شد

зи қайду банди ҷону тан , бараст ва растгор шуд

ز قید و بند جان و تن، برست و رستگار شد

Ҳазор шукр мекунам , ба толеъи баланди дил

هزار شکر می‌کنم، به طالع بلند دل

Ки шуд ду зулфи он санам , зи чорсўи каманди дил

که شد دو زلف آن صنم، ز چارسو کمند دل

Мадаи зи ақли панди ман , ки бас қавӣаст банди дил

مده ز عقل پند من، که بس قویست بند دل

Ало агар ту оқилӣ , бидиҳ зи ишқи панди дил

الا اگر تو عاقلی، بده ز عشق پند دل

Ба лаби расидаи ҷони ман , дар орзӯӣ рӯй ӯ

به لب رسیده جان من، در آرزوی روی او

Хушам ки орзӯии ман , буд дар орзӯии кӯй ӯ

خوشم که آرزوی من، بود در آرزوی کوی او

Ало , агар майам диҳӣ , биовар аз сабуӣ ӯ

الا، اگر می‌ام دهی، بیاور از سبوی او

Ки рафтаи рафтаи буи ӯ , кашад маро ба сӯй ӯ

که رفته رفته بوی او، کشد مرا به سوی او

Дилами чунон асир шуд , ба зулфу хату холи вай

دلم چنان اسیر شد، به زلف و خطّ و خال وی

Ки нест то абад дигар , раҳои эҳтимоли вай

که نیست تا ابد دگر، رهایی احتمال وی

Нагардад ар месерум , ба умри худ висоли вай

نگردد ار میسّرم، به عمر خود وصال وی

Ҳазор шукр каз азал , мисол бе мисоли вай

هزار شکر کز ازل، مثال بی‌مثال وی

Агар ки моҳами афканд , з рӯй худ ниқоб ро

اگر که ماهم افکند، ز روی خود نقاب را

Ҳазор парда бар кашад , ба чеҳраи офтоб ро

هزار پرده بر کشد، به چهره آفتاب را

Ду чашми маст ӯ барад , зи чашми халқи хоб ро

دو چشم مست او برد، ز چشم خلق خواب را

зи ҷилва ӣӣ кунад аён , ба даҳри инқилоб ро

ز جلوه‌یی کند عیان، به دهر انقلاب را

Ба чини зулфи пуршикан , шикасти машки тотрӣ

به چین زلف پرشکن، شکست مشک تاتری

Ба саҳари чашми прФтн , бибаст чашми сомрӣ

به سحر چشم پرفتن، ببست چشم سامری

Ба рухи баҳори шӯштар , ба ҷилваи сарви кшмрӣ

به رخ بهار شوشتر، به جلوه سرو کشمری

Ба лаби Яман , ба хати хутан , ба чеҳраи меҳри ховарӣ

به لب یمن، به خط خُتن، به چهره مهر خاوری

Ҳалок агар шавам зи ғам , чаҳ ғам ки ёри ман туе

هلاک اگر شوم ز غم، چه غم که یار من تویی

Хушо чунин ғамии маро , ки ғмгсори ман туе

خوشا چنین غمی مرا، که غمگسار من تویی

Қарори ҷон , қарори дил , қарори кори ман туе

قرار جان، قرار دل، قرار کار من تویی

Ба ҳар куҷо гузар кунам , ба раҳгузори ман туе

به هر کجا گذر کنم، به رهگذار من تویی

зи ҷӯйбори ишқи ту , шуд аз азали сиришти ман

ز جویبار عشق تو، شد از ازل سرشت من

Муҳаббати ту то абад , шудаст сарнавишти ман

محبّت تو تا ابد، شد است سرنوشت من

зи ишқи кофар ар шавам , бетаи туе кунишати ман

ز عشق کافر ار شوم، بتا تویی کنشت من

Биҳиштро чаҳ мекунам ? алои туе биҳишти ман

بهشت را چه می‌کنم؟ الا تویی بهشت من

зи бонги чанг ва ноӣу не , ғараз на ноӣу не буд

ز بانگ چنگ و نای و نی، غرض نه نای و نی بود

зи соғару зи ҷом май , на соғар ва на май буд

ز ساغر و ز جام می، نه ساغر و نه می بود

зи зулфу хату холи вай , на хату холи вай буд

ز زلف و خطّ و خال وی، نه خطّ و خال وی بود

зи мастӣ ва зҳоиу ҳай , ғараз наҳоиу ҳай буд

ز مستی و زهای و هی، غرض نه های و هی بود

Агар ки пардаи афканд , зчҳраҳи ёри нозанин

اگر که پرده افکند، زچهره یار نازنین

Таҷаллӣ ар кунад чунон , ки ҳаст оннигор чин

تجلّی ار کند چنان، که هست آن نگار چین

Ҷамол эзадӣ кунад , ба халқи зоҳиру мубин

جمال ایزدی کند، به خلق ظاهر و مبین

Гумон кунанд холиқаш , тамомӣ аз раҳи яқин

گمان کنند خالقش، تمامی از ره یقین

Алӣаст онкии мадҳ ӯ , ҳаме буд шиори ман

علیست آنکه مدح او، همی بود شعار من

Рабӯдаи ишқ ӯ зкФ , Аннани ихтиёри ман

ربوده عشق او زکف، عنان اختیار من

Муназзаҳаст аз инки ман , бигӯямашнигор ман

منزّه است از اینکه من، بگویمش نگار من

Раво буд ки хўонмш , худоу кирдигори ман

روا بُوَد که خوانمش، خدا و کردگار من

Шаҳӣ ки дайни Аҳмадӣ , зи теғ ӯ ривоҷ шуд

شهی که دین احمدی، ز تیغ او رواج شد

Ба тораки Маҳмадӣ , « табораки аллоҳ » тоҷ шуд

به تارک محمّدی، «تبارک الله» تاج شد

Ба роҳи толибони ҳақ , вуҷӯд ӯ Сироҷ шуд

به راه طالبان حق، وجود او سراج شد

зи эҳтироми муваллидаш , ҳарами мтоФ ҳоҷ шуд

ز احترام مولدش، حرم مطاف حاج شد

Ҳудуси зоти пок ӯ , муқоринаст бо қадам

حدوث ذات پاک او، مقارن است با قِدم

Мсоўқаст бо азал , мсобқаст бо адам

مساوق است با ازل، مسابق است با عدم

Низоми мумкинот аз ӯ , ҳамора ҳаст мунтазам

نظام ممکنات از او، هماره هست منتظم

Худо набошад ӯ вале , на ин шудааст муттаҳам

خدا نباشد او ولی، نه این شده است متّهم

Вуҷӯди мосўӣ буд , туфайлӣ аз вуҷӯд ӯ

وجود ماسوی بود، طفیلی از وجود او

Ба қолабаст рӯҳи мо , равони зи файзи ҷӯад ӯ

به قالب است روح ما، روان ز فیض جود او

Аз онкӣ ҳаст буд мо , ҳама з ҳаст ва буд ӯ

از آنکه هست بودِ ما، همه ز هست و بود او

Намӯд эзадии аён , шудааст аз намӯд ӯ

نمود ایزدی عیان، شده است از نمود او

Алӣаст фард бебадал , алӣаст мисли бе мисл

علیست فرد بی‌بدل، علیست مثل بی‌مثل

Алӣаст масдари дувум , алӣаст содири аввал

علیست مصدر دوم، علیست صادر اول

Алӣаст холӣ аз халал , алӣаст орӣ аз злл

علیست خالی از خلل، علیست عاری از زلل

Алӣаст шоҳиди азал , алӣаст нури лами изл

علیست شاهد ازل، علیست نور لم یزل

Зимоми малики хешро , супурдаи ҳақ ба даст ӯ

زمام ملک خویش را، سپرده حق به دست او

Чаҳ анбиё чаҳ авлиё , тамоми пои баст ӯ

چه انبیا چه اولیا، تمام پای بست او

Яке ҳамораи маҳв ӯ , яке мудоми маст ӯ

یکی هماره محو او، یکی مدام مست او

Ба ҳар сифат ки хўонмш , буд мақоми паст ӯ

به هر صفت که خوانمش، بود مقام پست او

Навишт котиби азал , ба соқи арши номи вай

نوشت کاتب ازل، به ساق عرش نام وی

Ба қудсёни намӯна ӣӣ , намӯд аз мақоми вай

به قدسیان نمونه‌یی، نمود از مقام وی

Тамом « хари сҷдо » , фитода дар саломи вай

تمام «خرّ سجّداً»، فتاده در سلام وی

Паямбарон дар орзӯии ҷуръа ӣӣ зи ҷоми вай

پیمبران در آرزوی جرعه‌یی ز جام وی

Ба азми разм агар алӣ , саманди кӣна ҳай кунад

به عزم رزم اگر علی، سمند کینه هی کند

Адуӣ ӯ ба марги худ , фиғони басон не кунад

عدوی او به مرگ خود، فغان بسان نی کند

Ба хашм агар ғзо кунад , фанои кул шӣ кунад

به خشم اگر غزا کند، فنای کُلّ شئ کند

Бисоти рӯзгорро , ба як ишора тай кунад

بساط روزگار را، به یک اشاره طی کند

Чу ин ҷаҳон фано шавад , алӣ фаноаш ме кунад

چو این جهان فنا شود، علی فناش می‌کند

Қиёмат ар бпо шавад , алӣ бипош ме кунад

قیامت ار بپا شود، علی بپاش می‌کند

Ки дасти даст ӯ буд , вале худоаш ме кунад

که دست دست او بود، ولی خداش می‌کند

« вмои Ромяти ази Ромят » бар ту фош ме кунад

«وما رمیت اذ رمیت» بر تو فاش می‌کند

Аннани ихтиёри ман , рабӯдаи ишқ ӯ зкФ

عنان اختیار من، ربوده عشق او زکف

Ба ихтиёри хештан , дўондм ба ҳар тараф

به اختیار خویشتن، دواندم به هر طرف

Гуҳӣ ба Тӯс мекашад мароу гоҳ дар Наҷаф

گهی به طوس می‌کشد مرا و گاه در نجف

Чу дасти даст ӯ буд , зиҳии саодату шараф

چو دست دست او بود، زهی سعادت و شرف

Манам ки гашта номи ман , « вафое » аз вафои ту

منم که گشته نام من، «وفایی» از وفای تو

Манам ки нест ҳосилӣ , маро ба ҷузи влои ту

منم که نیست حاصلی، مرا به جز ولای تو

Ҳамора май нўоздм , басони не , навой ту

هماره می‌نوازدم، بسان نی، نوای تو

Чунонкии бндбнди ман , параст аз садои ту

چنانکه بندبند من، پُر است از صدای تو

Ҳамора то ба некуӣ , мусалламаст муштарӣ

هماره تا به نیکویی، مسلّم است مشتری

Мулаққабаст то фалак , ба кӣнау ситамгарӣ

ملقب است تا فلک، به کینه و ستمگری

Ба каҷравиаст то ҳаме , мадори чархи чанбарӣ

به کجروی است تا همی، مدار چرخ چنبری

Кунанд то ки ахтарон , ба рӯзгори ахтарӣ

کنند تا که اختران، به روزگار اختری

Ба Карбало назора кун , бибин ба навбаҳор ӯ

به کربلا نظاره کن، ببین به نوبهار او

зи сабза ӣ хат батон , нигари бунафшаи зор ӯ

ز سبزه‌ی خط بتان، نگر بنفشه‌زار او

Ба сарвҳои Абтаҳӣ , бтрФи ҷӯйбор ӯ

به سروهای ابطحی، بطرف جویبار او

Ба давҳаҳои Аҳмадӣ , чмони з ҳар канор ӯ

به دوحه‌های احمدی، چمان ز هر کنار او

Ба ранги лолаи сарв агар , надида ӣӣ ту дар чаман

به رنگ لاله سرو اگر، ندیده‌یی تو در چمن

Бибин ба сарви ин чаман , ки ҳаст лолаи гавани бадан

ببین به سرو این چمن, که هست لاله گون بدن

Ба ҷисмаш ар кафан кунӣ , бикун збрги Настаран

به جسمش ار کفن کنی، بکن زبرگ نسترن

Чаро ки ин кафан буд , ба ҷои куҳнаи перҳан

چرا که این کفن بود، به جای کهنه پیرهن

Ниҳоли қомат батон сарвқади маи ҷабин

نهال قامت بتان سروقدّ مه جبین

Фиканда теша ӣ ҷафо , зпои басӣ дар ин замин

فکنده تیشه‌ی جفا، زپا بسی در این زمین

Ҳамеи зи ҷаъди хам ба хам , ҳамеи змўии пари зчин

همی ز جُعد خم به خم، همی زموی پُر زچین

зи зулфу холу хати басӣ , ба хок ӯ буд аҷин

ز زلف و خال و خط بسی، به خاک او بود عجین

Надидаи дида ӣ ҷаҳони ҷавони бисоти Акбарӣ

ندیده دیده‌ی جهان جوان بساط اکبری

Ба халқу ху ба гуфтугӯи фузуни заҳри паямбарӣ

به خلق و خو به گفتگو فزون زهر پیمبری

Ба ҷилваи ҳамчуи Аҳмадӣ , ба ҳамлаи ҳамчуи ҳайдарӣ

به جلوه همچو احمدی، به حمله همچو حیدری

Миёни хайли рӯбаҳони Кӯфа чун ғазанфарӣ

میان خیل روبهان کوفه چون غضنفری