зи моҳи чеҳраи соқио , барафкан ин ниқоб ро

ز ماه چهره ساقیا، برافکن این نقاب را

Ба моҳтоби сайр , даҳ ҳамораи офтоб ро

به ماهتاب سیر، ده هماره آفتاب را

БроФтоб май нигар , ситораи сони ҳубоб ро

برآفتاب می نگر، ستاره سان حُباب را

Бирез ҳон биор , ҳай ба ранги оташи об ро

بریز هان بیار، هی به رنگ آتش آب را

Ба ёди лаъли он санам сиблат кун шароб ро

به یاد لعل آن صنم سبیل کن شراب را

Агар сиблат мекунӣ , хаму сабу сиблат кун

اگر سبیل می کنی، خُم و سبو سبیل کن

зи диҷла ӣ хаму сабуи ҷаҳон чу равад нил кун

ز دجله ی خُم و سبو جهان چو رود نیل کن

Дар ин савоби бандаро , змрҳмт дахил кун

در این ثواب بنده را، زمرحمت دخیل کن

Дахил агар , намекунӣ биёи маро , вакил кун

دخیل اگر، نمی کنی بیا مرا، وکیل کن

Ки то зи ршҳаҳ ӣ сабу хаҷал кунам саҳоб ро

که تا ز رشحه ی سبو خجل کنم سحاب را

Манам « вафое » ар чаҳ шуҳра гаштаам ба шоирӣ

منم «وفایی» ار چه شُهره گشته ام به شاعری

Вале з май кшонм ва ба май кашии басии ҷирӣ

ولی ز می کشانم و به می کشی بسی جری

намекунад зи ман кашон касе ба ман баробарӣ

نمی کند ز من کشان کسی به من برابری

Ало , ба имтиҳон ман биор , чанд соғарӣ

الا، به امتحان من بیار، چند ساغری

Бибин чигуна моҳирами ҳисобро китоб ро

ببین چگونه ماهرم حساب را کتاب را

Мубин ба зуҳди хшг ва ин ъамомау радои ман

مبین به زهد خشگ و این عمامه و ردای من

Ки ин ъамомау радо , ҳама буд балои ман

که این عمامه و ردا، همه بود بلای من

Назора кун влои ман вафои ман сафои ман

نظاره کن ولای من وفای من صفای من

Ба базм май кашони нигари мақоми вҳду ҷои ман

به بزم می کشان نگر مقام وحدّ و جای من

Ба эҳтиром ман бибин ситодаи шайху шоб ро

به احترام من ببین ستاده شیخ و شاب را

Биор , мебирез , ҳаии сбўсбў ба соғарам

بیار، می بریز، هی سبوسبو به ساغرم

Назора кун ба ботину мубин ба зуҳди зоҳирам

نظاره کن به باطن و مبین به زهد ظاهرم

Зхили ошиқон агар , на бартарам на камтарам

زخیل عاشقان اگر، نه برترم نه کمترم

Агар , ки нест боварат бигӯ ки то дароварам

اگر، که نیست باورت بگو که تا درآورم

зи ҷайби хештани буруни неу дафу рубоб ро

ز جیب خویشتن برون نی و دف و رباب را

Биор , аз он май куҳан ки бишиканади хумори ман

بیار، از آن می کهن که بشکند خمار من

Мӣӣ ки занги мо ва ман задойад аз изори ман

مئی که زنگ ما و من زُداید از عذار من

Мӣӣ ки ёр ,ро кунад магари дубораи ёри ман

مئی که یار، را کند مگر دوباره یار من

Мӣӣ ки бар диҳад ба боди нестии ғубори ман

مئی که بر دهد به باد نیستی غبار من

Чун ман ҳиҷоб худ шудам бисӯзад ин ҳиҷоб ро

چون من حجاب خود شدم بسوزد این حجاب را

Шарори оташ майам ба ҷони шаку риби зан

شرار آتش می ام به جان شکّ و ریب زن

зи ман чу бигузарӣ бирав , ба турбати сҳиби зан

ز من چو بگذری برو، به تربت صُهیب زن

Ба нанги зан ба номи зан ба ор , зан ба айби зан

به ننگ زن به نام زن به عار، زن به عیب زن

Ба Тифли зан ба шайхи зан ба шоби зан ба шеби зан

به طفل زن به شیخ زن به شاب زن به شیب زن

з кох ҳаст ва буд мо бисӯз сақфу боб ро

ز کاخ هست و بود ما بسوز سقف و باب را

Ғариб нест соқио бипурсӣ ар , зғрбтм

غریب نیست ساقیا بپرسی ار، زغُربتم

Аҷиб нест гар кунӣ тафаққудӣ ба крбтм

عجیب نیست گر کنی تفقّدی به کُربتم

Назар кунӣ ба ғурбатам гузар кунӣ ба турбатам

نظر کنی به غربتم گذر کنی به تربتم

Ало , зиён намекунӣ агар , ба қасди қрбтм

الا، زیان نمی کنی اگر، به قصد قربتم

Ба оби оташини зҷони нишонеи илтиҳоб ро

به آب آتشین زجان نشانی التهاب را

Ало агар , майам диҳӣ бидиҳ зи хами Аҳмадӣ

الا اگر، می ام دهی بده ز خُمّ احمدی

На хами киқбоду ҷам аз он май Маҳмадӣ

نه خُمّ کیقباد و جم از آن می محمّدی

Ки маст маст созадам чаҳ масти масти сармадӣ

که مست مست سازدم چه مست مست سرمدی

Рҳондм з ҳастӣ ва кашонадам ба бихўдӣ

رهاندم ز هستی و کشاندم به بیخودی

Ки то ба чашм ҳақ кунам назораи Бутуроб ро

که تا به چشم حق کنم نظاره بوتراب را

Абӯтуробу бўолҳсни ало , маниш Нидо кунам

ابوتراب و بوالحسن الا، منش ندا کنم

зи тӯҳмати насириаш ба ин ва он раҳо кунам

ز تهمت نصیری اش به این و آن رها کنم

Алии алӣ ҷудо кунам , худои худо , ҷудо кунам

علی علی جدا کنم، خدا خدا، جدا کنم

Ба худ бабандам аҳвалӣ ки ӯ зи худ ризо кунам

به خود ببندم احولی که او ز خود رضا کنم

Ба ҳар чаҳ раъй ӯ буд адо кунам хитоб ро

به هر چه رأی او بود ادا کنم خطاب را

Алӣ ки дар тақаддумаш на риб ҳаст ва на шаккӣ

علی که در تقدّمش نه ریب هست و نه شکی

Алӣ ки аз худо , камӣ набошадаш ҷуз , андакӣ

علی که از خدا، کمی نباشدش جز، اندکی

Алӣ ки ҷони Мустафоу ҷон ӯ буд яке

علی که جان مصطفی و جان او بود یکی

Худо , ба торакаши ниҳодаи афсари таборакӣ

خدا، به تارکش نهاده افسر تبارکی

Ало , ба шаън ӯ бибин ту мусҳафу китоб ро

الا، به شأن او ببین تو مصحف و کتاب را

Амир буд , дар азали дубора дар ғадир шуд

امیر بود، در ازل دوباره در غدیر شد

Маблағи амӣриаш расӯл беназир шуд

مبلّغ امیری اش رسول بی نظیر شد

Ба инсу ҷин амир шуд ба Мустафо Заҳир шуд

به انس و جنّ امیر شد به مصطفی ظهیر شد

Ҳамин на бас Заҳир шуд дабир шуд вазир шуд

همین نه بس ظهیر شد دبیر شد وزیر شد

Мшор шуд мушир шуд ҳузурро , ғиоб ро

مُشار شد مُشیر شد حضور را، غیاب را

Ҳамора гуфт Мустафои алӣ буд ҳисоми ман

هماره گفت مصطفی علی بود حُسام من

Ба шаръи ман васии ман ба ҷои ман эмоми ман

به شرع من وصیّ من به جای من امام من

Амири ман насири ман Заҳири ман қавоми ман

امیر من نصیر من ظهیر من قوام من

Ҳалол ӯ ҳалоли ман ҳаром ӯ ҳароми ман

حلال او حلال من حرام او حرام من

Дигар чаҳ ҷои дам задани съолбу клоб ро

دیگر چه جای دم زدن ثعالب و کلاب را

Ба ҷузи набӣ ба дайгарии алии қиёс кӣ шавад

به جز نبی به دیگری علی قیاس کی شود

Ҳариру парниёни ало , сияҳи пилос кӣ шавад

حریر و پرنیان الا، سیه پلاس کی شود

Адуи шинос дар ҷаҳони алии шинос кӣ шавад

عدو شناس در جهان علی شناس کی شود

Шинохтани худоиро , дар ин либос кӣ шавад

شناختن خدای را، در این لباس کی شود

Ки чашми ҳақ ҷудо кунад зиҳами саробу об ро

که چشم حق جدا کند زهم سراب و آب را

Мақом агар , Фробрии зи рутба ӣ паямбарӣ

مقام اگر، فرابری ز رتبه ی پیمبری

Ба исмат аз малик агар ҳазор бор бигузарӣ

به عصمت از ملک اگر هزار بار بگذری

Ҳазор ҳаҷу умрау ҷиҳод агар биоварӣ

هزار حجّ و عمره و جهاد اگر بیاوری

Нишон чу нестат ба дили зи меҳри меҳри ҳайдарӣ

نشان چو نیستت به دل ز مُهر مهر حیدری

Чу карами пела май танӣ ба даври худ луоб ро

چو کرم پیله می تنی به دور خود لعاب را

Шаҳӣ ки мадҳ ӯ ҳамеи паямбар ва худо кунад

شهی که مدح او همی پیمبر و خدا کند

Чисон тавонадаш касе ки мадҳ ё , сано кунад

چسان تواندش کسی که مدح یا، ثنا کند

Магар ки ишқи шама ӣӣ зи васф ӯ адо кунад

مگر که عشق شمه یی ز وصف او ادا کند

Вале чисон адо кунад ки ақл аз ӯ або кунад

ولی چسان ادا کند که عقل از او ابا کند

Ба кӯр , кӣ баёни тавон намӯдани офтоб ро

به کور، کی بیان توان نمودن آفتاب را

Ба ҷину инсу деву дад , ҳамораи рӯзӣ ӯ диҳад

به جنّ و انس و دیو و دد، هماره روزی او دهد

Ба ҷумлаи қисмату насибу хат ва орзӯ диҳад

به جمله قسمت و نصیب و خطّ و آرزو دهد

Ҷамодро , наботро , вазифаи мӯ ба мӯ диҳад

جماد را، نبات را، وظیفه مو به مو دهد

Ало , ба изни ҳақи нимуву шаҳду ранг ва бӯ диҳад

الا، به اذن حق نموّ و شهد و رنگ و بو دهد

Сморро , ҳубубро , қшўрро , лбоб ро

ثمار را، حبوب را، قشور را، لباب را

На фахр ӯст хонам ар , ҳадиси боби хайбараш

نه فخر اوست خوانم ار، حدیث باب خیبرش

На мадҳ ӯст гӯям ар , зи қатли Амри кофараш

نه مدح اوست گویم ار، ز قتل عمرو کافرش

На васф ӯ муқовимат ба садҳазор , лашгараш

نه وصف او مقاومت به صدهزار، لشگرش

Иродагар , намояд ӯ ба як ишораи қанбараш

اراده گر، نماید او به یک اشاره قنبرش

Ба гардани фалак наад , зи каҳкашони таноб ро

به گردن فلک نهد، ز کهکشان طناب را

Алӣ буд ҷамили ҳақи алӣ буд ҷамоли ҳақ

علی بود جمیل حق علی بود جمال حق

Алӣ буд ҷалили ҳақи алӣ буд ҷалоли ҳақ

علی بود جلیل حق علی بود جلال حق

Мқили ҳақи мақоли ҳақи мсили ҳақи мисоли ҳақ

مقیل حق مقال حق مثیل حق مثال حق

Далели ҳақи сиблати ҳақи бадӣли ҳақи камоли ҳақ

دلیل حق سبیل حق بدیل حق کمال حق

Ки зоти лоязоли ҳақи сутӯдаи он ҷаноб ро

که ذات لایزال حق ستوده آن جناب را

Иҳота кард илм ӯ ба мо сӯии сўо , сўо

احاطه کرد علم او به ما سوی سوا، سوا

Ки ҳаст илму қудраташи зи илму қудрати худо

که هست علم و قدرتش ز علم و قدرت خدا

Чгўимти зи илм ӯ ало , шунидае ало

چگویمت ز علم او الا، شنیده ای الا

Шабӣ ки рафт Мустафо ба фавқи арш , Муртазо

شبی که رفت مصطفی به فوق عرش، مرتضی

Баён намӯд баҳр ӯ аёбро , зҳоб ро

بیان نمود بهر او ایاب را، ذهاب را

Агар , ки қаҳрамон ӯ ба қаҳру кин илм занад

اگر، که قهرمان او به قهر و کین علم زند

Агар , ки зулфиқор ӯ ба хӯни хасм дам занад

اگر، که ذوالفقار او به خون خصم دم زند

Қазо , фанои ин ҷаҳон дар он замон рақам занад

قضا، فنای این جهان در آن زمان رقم زند

Ба қаҳқаро , адуӣ ӯ ба нестӣ қадам занад

به قهقرا، عدوی او به نیستی قدم زند

Гар , ӯ сабк кунад Аннан , гарон кунад рикоб ро

گر، او سبک کند عنان، گران کند رکاب را

Ту эй алии Муртазо ки мазҳари хдостӣ

تو ای علی مرتضی که مظهر خداستی

Ба Кӯфаи рафтае ба хоб ва худ куҷои рўостӣ

به کوفه رفته ای به خواب و خود کجا رواستی

Ки зайнаби ту рӯбарӯ ба зода ӣ зностӣ

که زینب تو روبرو به زاده ی زناستی

Ба гӯш хеш бишинав ва бибин чаҳ моҷростӣ

به گوش خویش بشنو و ببین چه ماجراستی

Чу ӯ кунад суолро ва ин диҳад ҷавоб ро

چو او کند سئوال را و این دهد جواب را

Ба шаҳри шоми хешро , дамии зи марҳамати расон

به شهر شام خویش را، دمی ز مرحمت رسان

Ба духтарон бекас ?ут бибин татовули хасон

به دختران بی کس ات ببین تطاول خسان

Раҳои намо , ту биксони зи қайду банди нокасон

رها نما، تو بیکسان ز قید و بند ناکسان

зи пора ӣ дили касону ашки чашм бе касон

ز پاره ی دل کسان و اشک چشم بی کسان

Ба маҷлиси язиди байни шаробро , кабоб ро

به مجلس یزید بین شراب را، کباب را

Ба духтарони худ , нигар ки истодаи саф ба саф

به دختران خود، نگر که ایستاده صف به صف

зи шомёни назорагар назора кун з ҳар тараф

ز شامیان نظاره گر نظاره کن ز هر طرف

Язид шавам бо ду сад нишоту шодӣу шааф

یزید شوم با دو صد نشاط و شادی و شعف

Сари ҳусайну ҷом май неу рубобу чанги даф

سر حسین و جام می نی و رباب و چنگ دف

Ба базмии ин чунин бибин сакинау рубоб ро

به بزمی این چنین ببین سکینه و رباب را

Шҳо биё , амӣрии язид бе тамизи байн

شها بیا، امیری یزید بی تمیز بین

Ба пушти пардаи духтарон ӯ ҳамаи азизи байн

به پُشت پرده دختران او همه عزیز بین

Кушодаи мӯии духтарони хеш чун канизи байн

گشاده موی دختران خویش چون کنیز بین

Нагунҷад ар , ба ғайратати биё ва ин ду чизи байн

نگنجد ار، به غیرتت بیا و این دو چیز بین

Ба ташти зар , сари ҳусайну соғари шароб ро

به طشت زر، سر حسین و ساغر شراب را