Шоми висолат чаҳ ба аз рӯзи ҳиҷр

شام وصالت چه به از روز هجر

Оташ сӯзанда ба аз сӯзи ҳиҷр

آتش سوزنده به از سوز هجر

Хуш буд ин ваъдаи дидори ёр

خوش بود این وعده دیدار یار

Ишқи ниҳон ба зи ғами ошкор

عشق نهان به ز غم آشکار

Оҳ чаҳ давлат ба азин дар ҷаҳон

آه چه دولت به ازین در جهان

Кони бут айёр бигӯед ки ҳон

کان بت عیار بگوید که هان

Ҳар ки ниҳони дилбари худро бидид

هر که نهان دلبر خود را بدید

Вази ғами ҳиҷрон ба висолӣ расед

وز غم هجران به وصالی رسید

Рӯзи ҷафоҳои рақибони манол

روز جفاهای رقیبان منال

Гар шӯй аз дасти фалаки поймол

گر شوی از دست فلک پایمال

Гар ҳамаи ғмздаҳҳои ҷаҳон

گر همه غمزده های جهان

Шод нишинанд ба дилбари ниҳон

شاد نشینند به دلبر نهان

Сӯфии саргаштаи туро суд чист

صوفی سرگشته ترا سود چیست

Бар ту ҷаҳони ҷумла бибояд гирист

بر تو جهان جمله بباید گریست

Он шаби беҳруз ки дар ваъда буд

آن شب بهروز که در وعده بود

Чун ки азин авҷи фалак рӯ намӯд

چون که ازین اوج فلک رو نمود

Ошиқи бечораи талаб кор шуд

عاشق بیچاره طلب کار شد

Дар ақаби ваъда дидор шуд

در عقب وعده دیدار شد

Мунтазиру музтариб ва бе қарор

منتظر و مضطرب و بی قرار

Дидаи ниҳода ба раҳи интизор

دیده نهاده به ره انتظار

Он дар давлат ба Рахш боз шуд

آن در دولت به رخش باز شد

Нола ва он сӯзи дилаш соз шуд

ناله و آن سوز دلش ساز شد

Дар қадам ёр фитод ӯ чу хок

در قدم یار فتاد او چو خاک

Буд дар он воқеаи бими ҳалок

بود در آن واقعه بیم هلاک

Нест дигар воқифи асрори кас

نیست دگر واقف اسرار کس

Соя чу муҳаррам набӯд он нафас

سایه چو محرم نبود آن نفس

эй ки шудӣ шоди зи дидори ёр

ای که شدی شاد ز دیدار یار

Он ду се дамро ту ғанимати шумор

آن دو سه دم را تو غنیمت شمار

эй ки шудӣ шод дар он анҷуман

ای که شدی شاد در آن انجمن

Ёд кун аз ҳоли ҷудои ман

یاد کن از حال جدایی من

Аз дили маҳрӯми ман бе қарор

از دل محروم من بی قرار

Ёд кунӣ чун биншинӣ ба ёр

یاد کنی چون بنشینی به یار

Зон ки марои муҳаррам асрор нест

زان که مرا محرم اسرار نیست

Ҳеҷ умедами зи рух ёр нест

هیچ امیدم ز رخ یار نیست

Дард дилӣ дорам ва муҳаррам куҷост

درد دلی دارم و محرم کجاست

Оҳи дарин воқеа ҳамдам куҷост

آه درین واقعه همدم کجاست

Гашта мунофиқи сифат , ин марду зан

گشته منافق صفت، این مرد و زن

Сӯфӣ бечора бирав дам мазан

صوفی بیچاره برو دم مزن

Муҳаррами асрори худои ту бас

محرم اسرار خدای تو بس

Доруии ин дарди дуои ту бас

داروی این درد دعای تو بس