Иди сиёму фасли гулу мавсими баҳор

عید صیام و فصل گل و موسم بهار

Ман масту ёри ҳамдам ва соқӣаст глъзор

من مست و یار همدم و ساقی است گلعذار

Биё ки ид сиёмасту бози фасли баҳор

بیا که عید صیام است و باز فصل بهار

Ғами замона бадал кун ба бодаи гулнор

غم زمانه بدل کن به باده گلنار

Дар он замон ки гушойами ман фақир наҳор

در آن زمان که گشایم من فقیر نهار

Таред шеру асали ҷӯш боядам ду тғор

ترید شیر و عسل جوش بایدم دو طغار

Биринҷи зард чу ёбӣ бануш чандоне

برنج زرد چو یابی بنوش چندانی

Ки дар шикам набӯд ҷои як нафаси зинҳор

که در شکم نبود جای یک نفس زنهار

Насиҳатӣ кунамат чун рисӣ ба даъвати ом

نصیحتی کنمت چون رسی به دعوت عام

Мадори шарм , чу мардон дар ои андари кор

مدار شرم، چو مردان در آی اندر کار

Ба суфраи ончӣ буд нӯш кун ту азтару хушк

به سفره آنچه بود نوش کن تو از تر و خشک

Барои зулаи кашӣ низ суфраро бурдор

برای زله کشی نیز سفره را بردار

Ду ёри ҳамдам ва як маслахии зи барӣоне

دو یار همدم و یک مسلخی ز بریانی

Хушаст агар нашавад нокасе бад-ӣни дўчор

خوش است اگر نشود ناکسی بدین دوچار

Шикам чу сайр таомаст андакӣ бояд

شکم چو سیر طعام است اندکی باید

Биор хоҷаи зи ангури мскаҳи як харвор

بیار خواجه ز انگور مسکه یک خروار

Ба аз ҳаёт , зи пар хӯрдан ар бимиради кас

به از حیات، ز پر خوردن ار بمیرد کس

Ба назд сӯфии бечораи ин замони сад бор

به نزد صوفی بیچاره این زمان صد بار