Ҳар киро меҳри ту андари дил шайдо бошад

هر که را مهر تو اندر دل شیدا باشد

Пой ӯро ҳама бар дидаи ман ҷо бошад

پای او را همه بر دیده من جا باشد

Нхўдобӣ ки пар аз лаҳм мҳро бошад

نخودابی که پر از لحم مهرا باشد

Хуррами он дам ки насиби ман шайдо бошад

خرم آن دم که نصیب من شیدا باشد

Қима бар сҳнки моҳичаи бғоит хуб аст

قیمه بر صحنک ماهیچه بغایت خوب است

Ҳамчуи он зулф ки бар ориз зебо бошад

همچو آن زلف که بر عارض زیبا باشد

Он замонӣ ки кашами сар ба гиребони кафан

آن زمانی که کشم سر به گریبان کفن

Рӯҳами он рӯзи равон дар пай ҳалво бошад

روحم آن روز روان در پی حلوا باشد

Пистаро чун бикунам , ояд аз он сабзи қабо

پسته را چون بکنم، آید از آن سبز قبا

Хуш буд пеши ман ар саҳн мнқо бошад

خوش بود پیش من ار صحن منقا باشد

Зҳкимон набӯд ранҷи маро рӯй баӣ

زحکیمان نبود رنج مرا روی بهی

Ки мудовои ман аз коса бғро бошад

که مداوای من از کاسه بغرا باشد

Ваа дар он дам ки тғорӣ буд аз бўлонӣ

وه در آن دم که طغاری بود از بولانی

Ману ҳамкосаи яке , ваа чаҳ тамошо бошад

من و همکاسه یکی، وه چه تماشا باشد

Шайхи тасбеҳ ба ман дод ки бархон сӯфӣ

شیخ تسبیح به من داد که برخوان صوفی

Ман нахоҳам магар аз хаста хурмо бошад

من نخواهم مگر از خسته خرما باشد