Ба боми қаср чу он моҳ дилпазир омад

به بام قصر چو آن ماه دلپذیر آمد

Дили шикастаи ман боз дар нафир омад

دل شکسته من باز در نفیر آمد

Маро чу нони тнки дӯш дар замир омад

مرا چو نان تنک دوش در ضمیر آمد

Ба пеши дидаи ман қурси ма ҳақир омад

به پیش دیده من قرص مه حقیر آمد

Марои зи калла забонӣаст бо ҳазорон шукр

مرا ز کله زبانی است با هزاران شکر

зи ҷўъи дил шудаи дспочаҳ дастгир омад

ز جوع دل شده دسپاچه دستگیر آمد

Расед сҳнки моҳича , нон реза махӯр

رسید صحنک ماهیچه، نان ریزه مخور

з чокарон набӯд ҳосилӣ чу мейр омад

ز چاکران نبود حاصلی چو میر آمد

Қабои нон тнк дӯхтам биё бингар

قبای نان تنک دوختم بیا بنگر

Ба қаду қомати зноҷ беназир омад

به قد و قامت زناج بی نظیر آمد

Маро ба барраи бирёни муҳаббат ҷонӣ аст

مرا به بره بریان محبت جانی است

Ки аз даҳони ваии имрӯзи буи шер омад

که از دهان وی امروز بوی شیر آمد

Шудам зи айни муҳаббати мурӣди қалияи биринҷ

شدم ز عین محبت مرید قلیه برنج

Биор дасти иродат кунун чу пер омад

بیار دست ارادت کنون چو پیر آمد

Збс ки сӯфии мискини ҳадис бғро гуфт

زبس که صوفی مسکین حدیث بغرا گفت

зи матбахи суханаши байн ки буи сайр омад

ز مطبخ سخنش بین که بوی سیر آمد