Чаҳ нозанини ҷаҳонӣ ба ҳасан хеш биноз

چه نازنین جهانی به حسن خویش بناز

Ки пеши ноз ту меРом ба сад ҳазор ниёз

که پیش ناز تو میرم به صد هزار نیاز

Агар ту гӯш кунӣ шарҳи қалияи ду пиёз

اگر تو گوش کنی شرح قلیه دو پیاز

Ба хеши фарзи шумории ту пухтанаш чу намоз

به خویش فرض شماری تو پختنش چو نماز

Ҳамеша дар дили халқи орзӯӣ зноҷ аст

همیشه در دل خلق آرزوی زناج است

Балӣ буд ҳамаи касро ҳавои умри дароз

بلی بود همه کس را هوای عمر دراز

Бидон умед ки бинад рухи мзъФр ро

بدان امید که بیند رخ مزعفر را

Ҳамеша дунба буд дар миёни сӯзу гудоз

همیشه دنبه بود در میان سوز و گداز

намерасад ба ту эй пиҳ , заъфарону нухуд

نمی رسد به تو ای پیه، زعفران و نخود

Чаро ба нолау оҳӣ , ба сайри хеши соз

چرا به ناله و آهی، به سیر خویش ساز

Ба гирди қалъаи гипои саҳари ҳамеи гаштам

به گرد قلعه گیپا سحر همی گشتم

Ки кӣ буд ки шавад бар рухи ман он дар боз

که کی بود که شود بر رخ من آن در باز

Марост қибла чу дукони нонбои имрӯз

مراست قبله چو دکان نانبا امروز

Тавоф мекунам ин дами куҷои рӯм ба ҳиҷоз

طواف می کنم این دم کجا روم به حجاز

Биё ва гӯш кун акнӯн зи шавқи моҳича

بیا و گوش کن اکنون ز شوق ماهیچه

Дуои сӯфии мискин ба сад ҳазор ниёз

دعای صوفی مسکین به صد هزار نیاز