Дорам ҳаваси ҷамоли бғро
دارم هوس جمال بغرا
Даврам чу ман аз висоли бғро
دورم چو من از وصال بغرا
То чанд пазем рӯз то шом
تا چند پزیم روز تا شام
Дар деги ҳаваси хаёли бғро
در دیگ هوس خیال بغرا
Молидаа шуд ӯ , ба хеши печид
مالیده شد او، به خویش پیچید
Моҳичаи зи инфеъоли бғро
ماهیچه ز انفعال بغرا
Ман баъди саноӣ гӯшт гӯям
من بعد ثنای گوشت گویم
Гар қалия буд камоли бғро
گر قلیه بود کمال بغرا
Дар хилвати деги ҷузи нухуди кас
در خلوت دیگ جز نخود کس
Воқиф нашавад зи ҳоли бғро
واقف نشود ز حال بغرا
Афтода ба дасти оми мискин
افتاده به دست عام مسکین
Дар рӯзу шубону боли бғро
در روز و شبان و بال بغرا
Айбаш накунӣ ки гашта мискин
عیبش نکنی که گشته مسکین
Сӯфии фақири лоли бғро
صوفی فقیر لال بغرا