Чанд гоҳеаст ки дил мекашадам сӯии биринҷ

چند گاهی است که دل می کشدم سوی برنج

Ллаҳи алҳмд ки дидам ба ҷаҳон рӯй биринҷ

لله الحمد که دیدم به جهان روی برنج

Ҳабашӣ гашта дуъогӯии мзъФри шабу рӯз

حبشی گشته دعاگوی مزعفر شب و روز

Он сияҳ чарада балӣ ҳаст чу ҳиндӯии биринҷ

آن سیه چرده بلی هست چو هندوی برنج

намезанад бар ман сўдоздаҳи равғани чашмак

می زند بر من سودازده روغن چشمک

Чун ба бозори нигоҳии бикунами сӯии биринҷ

چون به بازار نگاهی بکنم سوی برنج

Бар сар суфра бидам ҳамнафаси оши ҳалим

بر سر سفره بدم همنفس آش حلیم

Ки падедор шуд аз даври ҳаёҳӯии биринҷ

که پدیدار شد از دور هیاهوی برنج

Гар диҳад дасти ман бесару поро ин дам

گر دهد دست من بی سر و پا را این دم

Ду ҷаҳонро бикунами вақф ба як мӯии биринҷ

دو جهان را بکنم وقف به یک موی برنج

Ҳоҷати пайк аҷал нест ки андари матбах

حاجت پیک اجل نیست که اندر مطبخ

Ҷон диҳад сӯфӣ савдо зада аз буии биринҷ

جان دهد صوفی سودا زده از بوی برنج