Буии сунбули зи дами бод сабо ме ояд

بوی سنبل ز دم باد صبا می آید

Хуши дилам ҳар чаҳ аз он ёр ба мо ме ояд

خوش دلم هر چه از آن یار به ما می آید

Буии ҳалвоитар ин дами з куҷо ме ояд

بوی حلوای تر این دم ز کجا می آید

Ки машоми ман аз он бӯ ба наво ме ояд

که مشام من از آن بو به نوا می آید

Тиккаи гӯшти ниҳодам ба даҳани дили гуфто

تکه گوشت نهادم به دهن دل گفتا

Шоҳ бингар ки ба сари вақт гадо ме ояд

شاه بنگر که به سر وقت گدا می آید

намерасад косаи акрои адас , нони тнк

می رسد کاسه اکرای عدس، نان تنک

Бо ҳазар бош ки ошӯб ва бало ме ояд

با حذر باش که آشوب و بلا می آید

Дил ки бемор шуд аз орзӯии қалияи биринҷ

دل که بیمار شد از آرزوی قلیه برنج

Бо асали гарда кунун баҳр шифо ме ояд

با عسل گرده کنون بهر شفا می آید

Аз биёбон адам мерасад акнӯн риўоҷ

از بیابان عدم می رسد اکنون ریواج

Макунаш айб агар бесар ва по ме ояд

مکنش عیب اگر بی سر و پا می آید

Гӯям авсофи камолу сифати шарбати қанд

گویم اوصاف کمال و صفت شربت قند

Ки ба пурсидани сӯфӣ ба сафо ме ояд

که به پرسیدن صوفی به صفا می آید

намерасад буии кабоб аз ҳарами матбахён

می رسد بوی کباب از حرم مطبخیان

Ту мапиндор ки аз бод ҳаво ме ояд

تو مپندار که از باد هوا می آید