Биор бодаи гулранги соқиои ҳоле

بیار باده گلرنگ ساقیا حالی

Ки то дили худро кунам зи ғами холӣ

که تا دل خود را کنم ز غم خالی

Агар ба даст ту уфтад тғори чанголӣ

اگر به دست تو افتد طغار چنگالی

Муҳақараст зи баҳр чаҳ даст бар молӣ

محقرست ز بهر چه دست بر مالی

Ду гарда бояд ва як каллае ба нимшбон

دو گرده باید و یک کله ای به نیمشبان

Ки то дили пари худро ба ӯ кунам холӣ

که تا دل پر خود را به او کنم خالی

Наҳор мост чу як гӯсфанди порина

نهار ماست چو یک گوسفند پارینه

Чаҳор бояд аз ин барраҳои имсолӣ

چهار باید از این بره های امسالی

Ба пеши гуруснаи мискин ки сӯхти зи оташи ҷўъ

به پیش گرسنه مسکین که سوخت ز آتش جوع

Хушаст сҳнки бғро агар буд ҳоле

خوش است صحنک بغرا اگر بود حالی

Машоми ҷон ту гардад зи буии нони тоза

مشام جان تو گردد ز بوی نان تازه

Чу рўимоли худ ӯро агар ба рӯи молӣ

چو رویمال خود او را اگر به رو مالی

Алии алсбоҳ ки махмур дида бигушоед

علی الصباح که مخمور دیده بگشاید

Хушаст харбузаҳои латифи абдолӣ

خوش است خربزه های لطیف ابدالی

Кашида матбахем сҳнки мзъФр ва гуфт

کشیده مطبخیم صحنک مزعفر و گفت

Бануш сӯфии бечора , чанд май нолӣ

بنوش صوفی بیچاره، چند می نالی