Насиҳатӣ кунамат бодаи нӯш ва хуш ме бош

نصیحتی کنمت باده نوش و خوش می باش

Мабош дар паии дунё ва дил манеҳ ба вафоаш

مباش در پی دنیا و دل منه به وفاش

Чу нони гарм муяссар шавад ба қалияи тарош

چو نان گرم میسر شود به قلیه تراش

Бурун равад зи сари ман ҳавои косаи ош

برون رود ز سر من هوای کاسه آش

Барои ҳема кашӣдан миён бабандам чуст

برای هیمه کشیدن میان ببندم چست

Дар он замон ки пазади матбахии биринҷ ба моаш

در آن زمان که پزد مطبخی برنج به ماش

Чу нон медаҳу бирён ба даст бурноед

چو نان میده و بریان به دست برناید

Бирав ба коса акро бисоз эй қлош

برو به کاسه اکرا بساز ای قلاش

Биринҷ ва моаш буд неъматии ҳаким , аммо

برنج و ماش بود نعمتی حکیم، اما

Чаҳ хуш буд ки ба ёд ояд он замон аз моаш

چه خوش بود که به یاد آید آن زمان از ماش

Муқаддараст чу эй дили насиба ҳар кас

مقدرست چو ای دل نصیبه هر کس

Ғами ҷаҳон чаҳ хурии лӯт май хур ва хуш бош

غم جهان چه خوری لوت می خور و خوش باش

Чу ҳаст талъати полудаи нозуку раъно

چو هست طلعت پالوده نازک و رعنا

Ба сурху зард чаҳ ороаш мекунӣ наққош

به سرخ و زرد چه آراش می کنی نقاش

Барои садақа дар он дам ки мепазанд биринҷ

برای صدقه در آن دم که می پزند برنج

Диҳанд ҷумла ба сӯфии мустаманд , эй кош

دهند جمله به صوفی مستمند، ای کاش