Марои зи ҳоли магас орзӯ кунад эй вох

مرا ز حال مگس آرزو کند ای واخ

Ки май пурд ба сӯии лаъли он лабони густох

که می پرد به سوی لعل آن لبان گستاخ

Трўши во ки ба ширини рухии пазади таббох

تروش وا که به شیرین رخی پزد طباخ

Ба шўрбош кунад майли хотири ман ох

به شورباش کند میل خاطر من آخ

Чаҳ хуш буд ба лаби обу сояҳои дарахт

چه خوش بود به لب آب و سایه های درخت

Нишаста бошӣ ва амрўт мефишонд шох

نشسته باشی و امروت می فشاند شاخ

зи тири оҳи дили ман дар иштиёқи биринҷ

ز تیر آه دل من در اشتیاق برنج

Ба нимшби ҷигар матбахӣ шавад сӯрох

به نیمشب جگر مطبخی شود سوراخ

Чунон рабӯдаи дил аз мардумони кабоби ҷигар

چنان ربوده دل از مردمان کباب جگر

Ки бар ду дида бимоланд мақдами саллох

که بر دو دیده بمالند مقدم سلاخ

Чу ғайри лӯт задани ҳирфа Эй наме донад

چو غیر لوت زدن حرفه ای نمی داند

Ба хон атъимаи сӯфӣ аз он буд густох

به خوان اطعمه صوفی از آن بود گستاخ