эй азизон менадонам то чаҳ омад бар серум

ای عزیزان می ندانم تا چه آمد بر سرم

Каз фироқи дӯстони пайваста бо чашми терм

کز فراق دوستان پیوسته با چشم ترم

Нон ва ҳалво мерасад аз суфраи соҳиби карам

نان و حلوا می رسد از سفره صاحب کرم

Давлат ӯ кам мабодо то қиёмат аз серум

دولت او کم مبادا تا قیامت از سرم

Шоҳи бирёнро нигар бо духтари бикри биринҷ

شاه بریان را نگر با دختر بکر برنج

Азм ҳаммомаст ва дорад айш бо он муҳтарам

عزم حمام است و دارد عیش با آن محترم

Риштаро гуфтам чаро гаштӣ чу ман зору заъиф

رشته را گفتم چرا گشتی چو من زار و ضعیف

Дар таманнои асали гуфтои заъифу лоғарам

در تمنای عسل گفتا ضعیف و لاغرم

То ба бирёни роҳати ҷонҳои муштоқон буд

تا به بریان راحت جانهای مشتاقان بود

Озмоиш кун бар ӯгар ту надории боварам

آزمایش کن بر او گر تو نداری باورم

Он тнкҳоӣӣ ки бар хон буд ходими пораи сохт

آن تنکهائی که بر خوان بود خادم پاره ساخت

Нест ин пероҳани номӯс , гуфто май дирам

نیست این پیراهن ناموس، گفتا می درم

Слқи андари пеши бирён ба аҷз иқрор кард

سلق اندر پیش بریان به عجز اقرار کرد

Гуфт агар даъвӣ кунам пешати сазои ханҷарам

گفت اگر دعوی کنم پیشت سزای خنجرم

Кард оҳанги биринҷи зард сӯфӣ гуфт ӯ

کرد آهنگ برنج زرد صوفی گفت او

Раҳм фармо бар парешоне ва рӯй чун зарам

رحم فرما بر پریشانی و روی چون زرم