Марои зи одами хокӣ чу зм буд мирос

مرا ز آدم خاکی چو ضم بود میراث

Куҷост домани соқӣ казу расм ба ғиос

کجاست دامن ساقی کزو رسم به غیاث

Дар ҷавоб ӯ

در جواب او

Марои зи одами хокӣ чу нон буд мирос

مرا ز آدم خاکی چو نان بود میراث

Куҷост гардаи бирён казу расм ба ғиос

کجاست گرده بریان کزو رسم به غیاث

Ду ёри ҳамдам ва як мслқӣу барӣоне

دو یار همدم و یک مسلقی و بریانی

Саодатӣаст ки сонӣ шуд ин тариқи слос

سعادتی است که ثانی شد این طریق ثلاث

Буд чу ҳодисае ин гуруснагии мӯҳлик

بود چو حادثه ای این گرسنگی مهلک

Ба назд матбахён бар , паноҳ аз ин эҳдос

به نزد مطبخیان بر، پناه از این احداث

Дамид сувари нҳорӣ , чу иштиҳор дар даҳр

دمید صور نهاری، چو اشتهار در دهر

Аён шуд ин ҳамаи амвоти даъват аз аҷдос

عیان شد این همه اموات دعوت از اجداث

Агар чаҳ дар пай нонаст рӯзу шаби сӯфӣ

اگر چه در پی نان است روز و شب صوفی

Чаҳ бок , аз падар ӯро расед ин мирос

چه باک، از پدر او را رسید این میراث