Оҳ аз ин дард ки аз ишқи маро дар ҷон аст

آه از این درد که از عشق مرا در جان است

Ин чаҳ сӯзӣаст ки дар синаи маро пинҳон аст

این چه سوزی است که در سینه مرا پنهان است

Дар дилами оташи ҷўъ аз ҳавас бирён аст

در دلم آتش جوع از هوس بریان است

Дили ман дар рухи ҷонпарвар нон ҳайрон аст

دل من در رخ جان پرور نان حیران است

Марҳами дарди дил ман набӯд ҷузи кашкак

مرهم درد دل من نبود جز کشکک

« ин чаҳ дардӣаст ки дар синаи маро пинҳонаст »

«این چه دردی است که در سینه مرا پنهان است»

Нест бе ёди биринҷу ҳабашии як нафасам

نیست بی یاد برنج و حبشی یک نفسم

Вар бар ояд ба ман дил шуда сад товон аст

ور بر آید به من دل شده صد تاوان است

Ҳар ки ҷон доду дилӣ , барра бирён бихаред

هر که جان داد و دلی، بره بریان بخرید

Гӯи ғанимати шимури имрӯз ки бас арзон аст

گو غنیمت شمر امروز که بس ارزان است

Хусрави атъимаҳо гӯшт буд дар олам

خسرو اطعمه ها گوشت بود در عالم

Боди поянда дар офоқ чу ӯ султон аст

باد پاینده در آفاق چو او سلطان است

Дӯш май баради яке саҳни биринҷии зи ғамаш

دوش می برد یکی صحن برنجی ز غمش

Ваа ки имрӯз чу полудаи дилам ларзон аст

وه که امروز چو پالوده دلم لرزان است

Буии ҳалвои биринҷ ва нхўдоб омад дӯш

بوی حلوای برنج و نخوداب آمد دوش

Сӯфии имрӯзи азин воқеа саргардон аст

صوفی امروز ازین واقعه سرگردان است