Оем ба наоне ба сари кӯии ту ҳар шаб

آیم به نهانی به سر کوی تو هر شب

Ҷӯёни лаби лаъли ту эй дӯсти лаболаб

جویان لب لعل تو ای دوست لبالب

Ҳар чанд ки нонаст дар офоқи муқарраб

هر چند که نان است در آفاق مقرب

Хоҳад дили ман сҳнки полудаи лаболаб

خواهد دل من صحنک پالوده لبالب

Аз гарда мо ҳаст ма чордаҳ дарёб

از گرده ما هست مه چارده دریاب

Вази шамсии мо шамси фалаки омада дар таб

وز شمسی ما شمس فلک آمده در تب

Ин ҳасану малоҳат ки буд нони тнк ро

این حسن و ملاحت که بود نان تنک را

Гуё магар аз об ҳаётаст мураккаб

گویا مگر از آب حیات است مرکب

эй дил чу муқӣми ҳарами мтбхёнӣ

ای دل چو مقیم حرم مطبخیانی

намебош дар он каъбаи мақсӯди муадаб

می باش در آن کعبه مقصود مودب

Моро макун имрӯзи фаромӯш , кдк гуфт

ما را مکن امروز فراموش، کدک گفت

Ҳар чанд ки ҳалво ва биринҷаст муқарраб

هر چند که حلوا و برنج است مقرب

эй дил макун аз қалияи кадуи даъвии сирӣ

ای دل مکن از قلیه کدو دعوی سیری

Чун даъватёнро буд ин куфр ба мазҳаб

چون دعوتیان را بود این کفر به مذهب

Доими дили сӯфӣ ба биринҷаст ва ба ҳалво

دایم دل صوفی به برنج است و به حلوا

Ин мартаба олӣаст зиҳии хӯбии машраб

این مرتبه عالی است زهی خوبی مشرب