Гуфтам ба дил ки аз сухани хуш чаҳ хўштрст

گفتم به دل که از سخن خوش چه خوشترست

Гуфтои ҳадиси дӯст ки хуштар з шукр аст

گفتا حدیث دوست که خوشتر ز شکر است

Ҳар ҷои ҳадиси дӯст ба некӣ аён шавад

هر جا حدیث دوست به نیکی عیان شود

Аз атри он ҳадиси дилу ҷони муаттари сет

از عطر آن حدیث دل و جان معطر ست

Бошад ракик ҳар чаҳ дубораш кунанд ёд

باشد رکیک هر چه دوبارش کنند یاد

Алои ҳадиси дӯст ки ғайр мукаррараст

الا حدیث دوست که غیر مکررست

Доне вагар на бо ту бигӯям ки дӯст кист

دانی و گر نه با تو بگویم که دوست کیست

Аллоҳу Мустафо ва дигар дӯст ҳайдараст

الله و مصطفی و دگر دوست حیدرست

Гуфтааст мстФои мълои Муҷтабо

گفته است مصطفای معلای مجتبی

Ман шаҳри илмаму алии он шаҳрро дуруст

من شهر علمم و علی آن شهر را درست

Бар авлиёи мақдам ва бар анбиёи қариб

بر اولیا مقدم و بر انبیا قریب

Завҷи батулу боб шубайрасту шбрст

زوج بتول و باب شبیر است و شبرست

Дар гоҳўораҳи мори сияҳро ду пораи сохт

در گاهواره مار سیه را دو پاره ساخت

Зон рӯзи боз дар арабаш ном ҳайдараст

زان روز باز در عربش نام حیدرست

Чандини ҳазор қалъаи куффорро шикаст

چندین هزار قلعه کفار را شکست

Зони камтаринаи қалъа машҳур хайбараст

زآن کمترینه قلعه مشهور خیبرست

Меҳр алӣаст дар дили мо ҳамчуи ҷони ҷаҳон

مهر علی است در دل ما همچو جان جهان

Бар авлиёъи уммати Аҳмад чу сарвараст

بر اولیاء امت احمد چو سرورست

То кардау сафи ранги алии гул ба бӯстон

تا کرده و صف رنگ علی گل به بوستان

Зон рӯзи бози байн ки даҳонаш пар аз зари сет

زان روز باز بین که دهانش پر از زر ست

Моро чаҳ ғами зи тишнагии рӯзи растхез

ما را چه غم ز تشنگی روز رستخیز

Он шоҳ чун ки соқии он ҳавзи кавсари сет

آن شاه چون که ساقی آن حوض کوثر ست

Онро ки ҳаст дар дил аз он шоҳи кӣна Эй

آن را که هست در دل از آن شاه کینه ای

Бе шаки ҳароми зода ва нопок модараст

بی شک حرام زاده و ناپاک مادرست

Дар шан ӯст омадаи имрӯз « ҳилли ?утӣ »

در شان اوست آمده امروز«هل اتی»

Аз осмон ба олам ва ин худ муқарараст

از آسمان به عالم و این خود مقررست

эй хориҷии ту қадари алӣ кӣ шинохтӣ

ای خارجی تو قدر علی کی شناختی

Хоби шариф ӯ ба ибодати баробари сет

خواب شریف او به عبادت برابر ست

Доне ки кӣаст он ки ба душман бидод сар

دانی که کی است آن که به دشمن بداد سر

Он шаҳсавори чобуки майдон маҳшар аст

آن شهسوار چابک میدان محشر است

Яъне алӣаст он асадуллоҳ ғолибан

یعنی علی است آن اسدالله غالبا

Бишинав ба гӯши ҷони змни инро ки дар хури сет

بشنو به گوش جان زمن این را که در خور ست

Номи шариф ӯ ки буд марҳами дилам

نام شریف او که بود مرهم دلم

Бар ҷон хориҷӣ бингар ҳамчу ханҷараст

بر جان خارجی بنگر همچو خنجرست

Аз ҳайбати сиёсати он зулфиқор ӯ

از هیبت سیاست آن ذوالفقار او

То рӯзи ҳашару лӯла дар ҷон қайсараст

تا روز حشر و لوله در جان قیصرست

эй тўтёии дидаи ман хоки пои ту

ای توتیای دیده من خاک پای تو

Тоҷи серуми зи хоки каф пой қанбараст

تاج سرم ز خاک کف پای قنبرست

Мадҳаш худоӣ гуфт ба қуръону Мустафо

مدحش خدای گفت به قرآن و مصطفی

Чун малики дайн ба Ямани қудумаши мусаххари сет

چون ملک دین به یمن قدومش مسخر ست

Баҳри улӯму кони сҷо ва шуҷоат аст

بحر علوم و کان سجا و شجاعت است

Муфтии ҷину қозии боз ва кабӯтараст

مفتی جن و قاضی باز و کبوترست

Дар чашми ҳимматаши ду ҷаҳони камтар аз хасӣ

در چشم همتش دو جهان کمتر از خسی

Бар даргааши ҳазор чу қайсар қаландараст

بر درگهش هزار چو قیصر قلندرست

эй шаҳсавори дайн назарӣ кун ба ҳоли ман

ای شهسوار دین نظری کن به حال من

Каз меҳнати замонаи маро дил мукаддараст

کز محنت زمانه مرا دل مکدرست

Дасти аноятӣ ба сари ин фақири мол

دست عنایتی به سر این فقیر مال

Чун камтарина , бандаи мискини ин дуруст

چون کمترینه، بنده مسکین این درست

Гашта ғариқи баҳри ғам эй шоҳи авлиё

گشته غریق بحر غم ای شاه اولیا

Дасташ бигир аз карами ин дам ки музтараст

دستش بگیر از کرم این دم که مضطرست

Дар охир замона фитодем чун кунем

در آخر زمانه فتادیم چون کنیم

Венаи чархи дун навоз бибин сифлапарвар сет

وین چرخ دون نواز ببین سفله پرور ست

Омода карда меҳнату ғам аз барои ман

آماده کرده محنت و غم از برای من

Гуяд ки нӯш кун ту ки рӯзӣ муқаддараст

گوید که نوش کن تو که روزی مقدرست

Айшу тараб ба мардум ноҷинс ме диҳад

عیش و طرب به مردم ناجنس می دهد

Кини қавмро атои ман имрӯз дар хураст

کین قوم را عطای من امروز در خورست

Ҷаври замона чанд кашам ё амир , ман

جور زمانه چند کشم یا امیر، من

Гӯши фалаки зи нолау фарёди ман кари сет

گوش فلک ز ناله و فریاد من کر ست

Вақтаст агар назар кунӣ эй шоҳи авлиё

وقت است اگر نظر کنی ای شاه اولیا

Бар сӯфии шикаста ки чун хоки ин дар сет

بر صوفی شکسته که چون خاک این در ست

Ёрб ба ҳақу ҳурмати ин панҷ фарқи пок

یارب به حق و حرمت این پنج فرق پاک

Каз буиу мӯишони ҳама олам муаттараст

کز بوی و مویشان همه عالم معطرست

Каз ғам халос кун дили бечораи маро

کز غم خلاص کن دل بیچاره مرا

Чун дар ду куни лутфи ту эй дӯст бар сари сет

چون در دو کون لطف تو ای دوست بر سر ست

Борӣаст бар дилам ки маро нест тоби он

باری است بر دلم که مرا نیست تاب آن

Доне ки чист гуфтани он бас мукаррараст

دانی که چیست گفتن آن بس مکررست

Донои дарди синаи маҷрӯҳи ман туе

دانای درد سینه مجروح من تویی

Ёрб ба лутфи хеши дўокн ки дар хураст

یارب به لطف خویش دواکن که در خورست

Омад Нидои зи олами ғайбам ки дар хураст

آمد ندا ز عالم غیبم که در خورست

К-эии мустаманди вақт мудово муқаддараст

کای مستمند وقت مداوا مقدرست

Ояд касе ки аз асари лутфу рой ӯ

آید کسی که از اثر لطف و رای او

Рӯй замини зи ном шарифаш мунаввараст

روی زمین ز نام شریفش منورست

Гаштааст дар ҷаҳони сабаби амну офият

گشته است در جهان سبب امن و عافیت

Хок дараш кунун шарафи тоҷ ҳар сараст

خاک درش کنون شرف تاج هر سرست

Султон ҳусайн хон ки замони адолаташ

سلطان حسین خوان که زمان عدالتش

Бар тоъати муқарраб покон баробараст

بر طاعت مقرب پاکان برابرست

Чандон бидор бар сари халқони ин ҷаҳон

چندان بدار بر سر خلقان این جهان

Кини қурси офтоб ба мино мунаввараст

کین قرص آفتاب به مینا منورست

Аз Ямани ҳимматӣ ки алӣ дошт бар ҳусайн

از یمن همتی که علی داشت بر حسین

Малики Ҳироту ҷумла ҷаҳонаш мусаххараст

ملک هرات و جمله جهانش مسخرست

Шоҳо гирифтан ту ҷаҳонро ба зарби рост

شاها گرفتن تو جهان را به ضرب راست

Аз зарб теғ нест ки аз ҷои дигари сет

از ضرب تیغ نیست که از جای دیگر ست

Аз рӯҳи Мустафоу алӣу ҳусайни дон

از روح مصطفی و علی و حسین دان

Ин давлати шарифи ту ва ин муқарараст

این دولت شریف تو و این مقررست

Арқони давлатат чу дар оянд дар масоф

ارکان دولتت چو در آیند در مصاف

Ҳар як зҳмти ту ба рустам баробараст

هر یک زهمت تو به رستم برابرست

Баҳри муҳӣту қулзуми въмон ва ҳар чаҳ ҳаст

بحر محیط و قلزم وعمان و هر چه هست

Дар пеши ҳиммати ту қалил ва муҳақараст

در پیش همت تو قلیل و محقرست

Гардани кашӣ ки сар ба фалаки суди рӯҳ ӯ

گردن کشی که سر به فلک سود روح او

Пеши рикобу зини ту имрӯз чокараст

پیش رکاب و زین تو امروز چاکرست

Шуд кавкаби Саиди чунин наҳси ногаҳон

شد کوکب سعید چنین نحس ناگهان

Инҳо зчрх нест ки аз нарад довараст

اینها زچرخ نیست که از نرد داورست

Бигушоӣ чашми ибрату фурсати шумори умр

بگشای چشم عبرت و فرصت شمار عمر

Ин дам ки давлати ту ба олам Музаффараст

این دم که دولت تو به عالم مظفرست

Дар адл кӯшу ҳоҷати дармондаҳо бар ор

در عدل کوش و حاجت درمانده ها بر آر

Чун ҳоҷати ту низ бар аллоҳи Акбари сет

چون حاجت تو نیز بر الله اکبر ست

Бо худ набарди ҷузи амалу номи неки кас

با خود نبرد جز عمل و نام نیک کس

Бишинав ба гӯши ҷони зи ман инро ки дар хури сет

بشنو به گوش جان ز من این را که در خور ست

Ёрб бидор давлату арқони давлаташ

یارب بدار دولت و ارکان دولتش

Чандон ки ин сипеҳри пар аз рифъат ва фирист

چندان که این سپهر پر از رفعت و فرست

Сӯфии дуои давлат ӯ гӯии рӯзу шаб

صوفی دعای دولت او گوی روز و شب

Чун бе ғарази дуоӣ фақирон муассираст

چون بی غرض دعای فقیران موثرست