Иди пайваста ба наврӯз ва ман аз ёри ҷудо

عید پیوسته به نوروز و من از یار جدا

Дили ҷудо гиря кунад дидаи хўнбори ҷудо

دل جدا گریه کند دیده خونبار جدا

Хор хораст ман дил шударо дар сина

خارخارست من دل شده را در سینه

То фитодам ба ҷаҳон зон гули рухсори ҷудо

تا فتادم به جهان زان گل رخسار جدا

Зоҳиди шаҳр агар менахурд бокӣ нест

زاهد شهر اگر می نخورد باکی نیست

Кард он кор , вале мекунад ин кори ҷудо

کرد آن کار، ولی می‌کند این کار جدا

Булбули имрӯзи мғнӣ шуда дар саҳни чаман

بلبل امروز مغنی شده در صحن چمن

Шишаро соз кунун пар , май гулнори ҷудо

شیشه را ساز کنون پر، می گلنار جدا

Дорам аз боғи висолати ҳаваси шафтолу

دارم از باغ وصالت هوس شفتالو

Хуш буд мива ки худ мекунӣ аз бори ҷудо

خوش بود میوه که خود می‌کنی از بار جدا

Гар ба ғайр аз гул рӯй ту нигоҳии бикунам

گر به غیر از گل روی تو نگاهی بکنم

Бод дар дидаи ман ҳар мижаи як хори ҷудо

باد در دیده من هر مژه یک خار جدا

Дили сӯфӣ ки аёни баради ду чашми сияҳат

دل صوفی که عیان برد دو چشم سیهت

Чун ба кӯии ту ғарибаст нигаҳи дори ҷудо

چون به کوی تو غریب است نگه دار جدا