Нодода муждагонӣ нодид муждаи вар

ناداده مژدگانی نادید مژده ور

Дидеми фари талъати он олами ҳунар

دیدیم فر طلعت آن عالم هنر

Моро бФри талъати хеши он сипеҳри фазл

ما را بفر طلعت خویش آن سپهر فضل

Худ дод муждагонӣ ва худ буд муждаи вар

خود داد مژدگانی و خود بود مژده ور

То омадӣ хабари з хиромиданаши бмо

تا آمدی خبر ز خرامیدنش بما

Пеш аз хабар расед ва хабар монад бар асар

پیش از خبر رسید و خبر ماند بر اثر

Будем азуи бики хабари хуши ниёзманд

بودیم ازو بیک خبر خوش نیازمند

ӯ худ расед пеш ки ояд бмои хабар

او خود رسید پیش که آید بما خبر

Рӯзи дувуми бад аз маи озодаи сиём

روز دوم بد از مه آزاده صیام

Козоди вор аз сафар омад бмстқр

کازاد وار از سفر آمد بمستقر

Аз кирдигори худ бадв озодӣ андарем

از کردگار خود بدو آزادی اندریم

Озодӣ аз ғами вайу озодӣ аз хатар

آزادی از غم وی و آزادی از خطر

Миннати хдоиро ки бсдру сарири худ

منت خدایرا که بصدر و سریر خود

Омад аз онкӣ рафт бсди бори хуб тар

آمد از آنکه رفت بصد بار خوب تر

Хуршеди сӯии бурҷи ҳамл бар чисон расад

خورشید سوی برج حمل بر چسان رسد

ӯ сӯии шаҳри хеш чунон омад аз сафар

او سوی شهر خویش چنان آمد از سفر

Хуршеди дӯдау гуҳари хонадони хол

خورشید دوده و گهر خاندان خال

Он гӯии бардаи меҳтарӣ аз ъам ва аз падар

آن گوی برده مهتری از عم و از پدر

Фарзанди подшоҳи даҳоқини рӯзгор

فرزند پادشاه دهاقین روزگار

Фарзонаи фахри дайну худованди додгар

فرزانه فخر دین و خداوند دادگر

Хуршеди осмони ҳунари ифтихори дайн

خورشید آسمان هنر افتخار دین

Деҳқони алӣ ки ҳаст алии хислату сайр

دهقان علی که هست علی خصلت و سیر