Хати амон манаст ин қасидаи ғро

خط امان من است این قصیده غرا

Ки беш аз ин накунам кору бордми хар ро

که بیش از این نکنم کار و باردم خر را

Савори Рахшаму Исфандиёри рўӣини хасм

سوار رخشم و اسفندیار روئین خصم

Чаро ки бо хари гургин ҳамеи рӯми бчро

چرا که با خر گرگین همی روم بچرا

Магар ҷавон шудам аз сар ки хуии хар . . . ӣӣ

مگر جوان شدم از سر که خوی خر . . . ئی

Буруни нмирўд аз сари бачаи бчўн ва чаро

برون نمیرود از سر بچه بچون و چرا

Бшоърӣ чу кунам буқи ҳаҷви бодонгиз

بشاعری چو کنم بوق هجو بادانگیز

Маро чаҳ модаи хари муғ чаҳ нрхри тарсо

مرا چه ماده خر مغ چه نرخر ترسا

Чу хар савор шавам чаҳ хари азизу Масеҳ

چو خر سوار شوم چه خر عزیز و مسیح

Ҳамаи харони баҳамин чӯби ронам аз савдо

همه خران بهمین چوب رانم از سودا

Бора бар хари даҷолро миёни бабрам

باره بر خر دجال را میان ببرم

Ки хар савор биндозад аз наҳифи Асо

که خر سوار بیندازد از نهیب عصا

зи хари савории ман ълк хоӣ гардад хар

ز خر سواری من علک خای گردد خر

На ки хӯрд на сабӯс ва на ҷӯ на обу гё

نه که خورد نه سبوس و نه جو نه آب و گیا

Гар аз забон чу зубини ман бёзорд

گر از زبان چو زوبین من بیازارد

Равони тираи ноаҳли пермарди гё

روان تیره نااهل پیرمرد گیا

Бпшти мозаҳи гов замин расад осеб

بپشت مازه گاو زمین رسد آسیب

Чу дар кашами хари хмхонаҳи зери бори ҳиҷо

چو در کشم خر خمخانه زیر بار هجا

Харони кӯраи гурезони зи тез ҳаҷв мананд

خران کوره گریزان ز تیز هجو منند

Бдос пай зада ва дар каманди мондаи қафо

بداس پی زده و در کمند مانده قفا

зи бехи паии сухани ангезаму биҷуз бар пушт

ز بیخ پی سخن انگیزم و بجز بر پشت

Равон кунам сухани хари нборўоу раво

روان کنم سخن خر نباروا و روا

Хараки тарона тарошаст ва ман харонаи тарош

خرک ترانه تراش است و من خرانه تراش

Харонаҳост ки дар хар ҳаме кунам иншо

خرانه هاست که در خر همی کنم انشا

Навой хари з алаф бошад ин ҳиҷо алаф аст

نوای خر ز علف باشد این هجا علف است

Дар охури хари хмхонаҳ то буд бнўо

در آخور خر خمخانه تا بود بنوا

Кушода шуд ҷараси ҳаҷви ман ки баста мабод

گشاده شد جرس هجو من که بسته مباد

зи гирди он хари хмхонаҳи аҳмақи ушшуаро

ز گرد آن خر خمخانه احمق الشعرا

Бшоърӣу гдоӣии харии бчнги орм

بشاعری و گدائی خری بچنگ آرم

Равону боркашу хуш на шоир ва на гадо

روان و بارکش و خوش نه شاعر و نه گدا

Бкмтрини слт аз маҷлиси амиди амир

بکمترین صلت از مجلس عمید امیر

Харии бохўри бандам чу длдли шҳбо

خری بآخور بندم چو دلدل شهبا

Савори мураккаби иқболи саъди дайн ки сазад

سوار مرکب اقبال سعد دین که سزد

Сами саманд варо моҳи наълу мехи шҳбо

سم سمند و را ماه نعل و میخ شهبا

Уторид аз қалам ӯ қалам баёндозад

عطارد از قلم او قلم بیاندازد

Чу аз сари қаламаши рӯз ва шаб шавад пайдо

چو از سر قلمش روز و شب شود پیدا

Бурузу шаби шабу рӯзӣ ки аз сари қаламаш

بروز و شب شب و روزی که از سر قلمش

Шавад падеди ҳумоюн буд сабоҳу мсо

شود پدید همایون بود صباح و مسا

Амиди малик ъам саъди дайн ки муттасил аст

عمید ملک عم سعد دین که متصل است

Буии саодати дайн бо саодати дунё

بوی سعادت دین با سعادت دنیا

Садиқи сФўти садрии умри салобату адл

صدیق صفوت صدری عمر صلابت و عدل

Башараму ҳалам чу Усмони алии бълму сахо

بشرم و حلم چو عثمان علی بعلم و سخا

Сахоӣ ӯ сифат офтобӣ дорад рост

سخای او صفت آفتابی دارد راست

Диҳанда нури бҷрми замину авҷи само

دهنده نور بجرم زمین و اوج سما

Боўлё ва боъдо расад футувват ӯ

باولیا و باعدا رسد فتوت او

Чу зи офтоби бабради баҳори нуру зё

چو ز آفتاب ببرد بحار نور و ضیا

Хабари зи халқи хуш ӯ диҳад бхлқи ҷаҳон

خبر ز خلق خوش او دهد بخلق جهان

Бнўбҳор чу бар гули вазади насими сабо

بنوبهار چو بر گل وزد نسیم صبا

Аё ҳавои зинда чун ҳавои биҳишт

ایا هوا زنده چون هوای بهشت

Кадоми кас ки надорад сӯии биҳишти ҳаво

کدام کس که ندارد سوی بهشت هوا

Ҷаҳон чу равзаи ризвони намояд аз хушӣ

جهان چو روضه رضوان نماید از خوشی

Бидон касе ки бадви бенгарӣ бъини ризо

بدان کسی که بدو بنگری بعین رضا

Ризои ту талабам то ризои ман талабад

رضای تو طلبم تا رضای من طلبد

Баҷоаи ту фалаки перу давлати бурно

بجاه تو فلک پیر و دولت برنا

БФри бахти ту бурно шавам бпирони сар

بفر بخت تو برنا شوم بپیران سر

Ҷавони табъати гирдами бнзми мадҳу сано

جوان طبعت گردم بنظم مدح و ثنا

Ҳамеша то бҷҳони зиндаи номӣ омада аст

همیشه تا بجهان زنده نامی آمده است

Ҳакимро ба саноу Каримро бъто

حکیم را به ثنا و کریم را بعطا

Санои нюашу ато бахш бош аз паии онк

ثنا نیوش و عطا بخش باش از پی آنک

Санои нюашу атои бахши рости тӯли бақо

ثنا نیوش و عطا بخش راست طول بقا

Бнзми мадҳу санои ту сифти ганҷи ниҳод

بنظم مدح و ثنای تو سفت گنج نهاد

Сазад ки гардад аз он пас калиди ганҷи дуо

سزد که گردد از آن پس کلید گنج دعا

Баъӣди азҳӣ то ҳар касе бқрбонӣ

بعید اضحی تا هر کسی بقربانی

Кунад тақарруб ва дорад тамаъи савобу ҷазо

کند تقرب و دارد طمع ثواب و جزا

Ҳасуди ҷоҳи ту бодои бтиғи ғами қурбон

حسود جاه تو بادا بتیغ غم قربان

Кабоб гашта дилаши зи оташи балоу ъто

کباب گشته دلش ز آتش بلا و عتا

Дили ту ҷуфти тараби бод ва аз тъб шудаи фард

دل تو جفت طرب باد و از تعب شده فرد

Ту дар нишоту тараб то буруз бе фардо

تو در نشاط و طرب تا بروز بی فردا