Малеҳи муғи бачаро дар таом хон ҳиҷо
ملیح مُغ بچه را در طعام خوان هجا
Сазад ки млҳ зиёрат кунам ки ҳаст сазо
سزد که ملح زیارت کنم که هست سزا
Малеҳ тар шавад он зани фуруш ва гар нашавад
ملیحتر شود آن زنفروش و گر نشود
Ҳамин ки ҳаст басаст он гадои ибни гадо
همین که هست بس است آن گدا ابن گدا
Диҳад малеҳи зи мнкўҳаҳи малеҳаи хеш
دهد ملیح ز منکوحهٔ ملیحهٔ خویش
Нишон ммҳлаҳ хон шаҳрӣу ғрбо
نشانِ ممحلهٔ خوانِ شهری و غُرَبا
Паии табаррук ҳар кас бадв занад ангушт
پیِ تبرّک هر کس بدو زند انگشت
Надонад ин з куҷо омад он дигар зи куҷо
نداند این ز کجا آمد آن دگر ز کجا
зи зан ба муздӣ мункир шавад млиҳк ва ҳаст
ز زنبهمزدی منکر شود ملیحک و هست
Ҳазор ҳамдон бо ду ҳазор хояи гадо
هزار حمدان با دو هزار خایه گدا
Шароб пар хӯрд ва маст хусбаду хезад
شراب پر خورد و مست خسبد و خیزد
Гуҳии рубоб касероу гуҳ касе ӯ ро
گهی رباب کسی را و گه کسی او را
Ҷамоли мустанадони сар пуласт босл
جمال مستندان سر پل است باصل
Ба як падар на мусулмон ба сад падари тарсо
به یک پدر نه مسلمان به صد پدر ترسا
Табори худро оташ парастӣ омӯзад
تبار خود را آتشپرستی آموزد
Бидон русум каз аҷдод дид ва аз обо
بدان رسوم کز اجداد دید و از آبا
Ба ҳурмат май чунон ки мӯбадаш фармуд
به حرمت می چونان که موبدش فرمود
Даҳони бастаи кушояди сари хами саҳбо
دهان بسته گشاید سر خم صهبا
Чу хами кушоди з май хокро насиб диҳад
چو خم گشاد ز می خاک را نصیب دهد
Ки мо ба хоки диҳеми ончӣ хок дод ба мо
که ما به خاک دهیم آنچه خاک داد به ما
Муғӣаст бардаи сар аз чанбари муҳаррику ринд
مغی است برده سر از چنبر محرک و رند
зи бими теғи мусулмон шуда ба рӯйу риё
ز بیم تیغ مسلمان شده به روی و ریا
Кунад ба қиблаи тозии з ҳар кдиаҳи ғоз
کند به قبلهٔ تازی ز هر کدیهٔ غاز
Ба дил ба қибла деҳқон кунад намози раво
به دل به قبلهٔ دهقان کند نماز روا
Чу пери муғро бинад кулоҳи каҷ бар сар
چو پیر مغ را بیند کلاه کج بر سر
Кунад дар орзӯии он каллаи қмиси қабо
کند در آرزوی آن کله قمیص قبا
Кулоҳи муғро дастори худ ғилоф кунад
کلاه مغ را دستار خود غلاف کند
Чгўиди ин ҳамаи дастори ман кулоҳи шумо
چگوید این همه دستار من کلاه شما
Бидон ки гуфт Муҳамади ҳаё аз имон аст
بدان که گفت محمد حیا از ایمان است
Надорад имони он . . . Беҳаёу мё
ندارد ایمان آن . . . بی حیا و میا
Ба бе ҳаёеи ҳангоми кдиаҳ фахр кунад
به بیحیایی هنگام کدیه فخر کند
Далел гуяд мноъ рӯзӣаст ҳаё
دلیل گوید مناع روزی است حیا
Млиҳки сари пули трктозу ҷилф занӣ аст
ملیحک سر پل ترکتاز و جلف زنی است
Сар пулӣаст ки ёбад гуноҳи кори ҷазо
سر پلی است که یابد گناه کار جزا
Ба сайф маҳв шуд аз гуноҳкори гунаҳ
به سیف محو شد از گناهکار گنه
Гуноҳкор малеҳасту кори сайфи мҳо
گناهکار ملیح است و کار سیف محا
Шаҳи аъиммаи исломи сайфи шамси ҳисом
شه ائمهٔ اسلام سیف شمس حسام
Ҳисоми қисмату сайфи эҳтирому шамси лақо
حسام قسمت و سیف احترام و شمس لقا
Лақои фаррух ӯ бар замин чу нури афканд
لقای فرّخ او بر زمین چو نور افکند
зи шамс тира шавад бар сипеҳри шамси зҳӣ
ز شمس تیره شود بر سپهر شمس ضحی
Савоби рои вай аз вай ба умр нагузорад
صواب رای وی از وی به عمر نگذارد
Ки бар басити замин хтўаҳ занад ба хато
که بر بسیط زمین خطوه زند به خطا
Хаттӣ кашид бар аҳли хато ба аҳди малик
خطی کشید بر اهل خطا به عهد ملک
Ки подшоҳ хто нагзарад зи хати вафо
که پادشاه ختا نگذرد ز خط وفا
Ғариқи миннат худ кард аҳли дайнро кул
غریق منت خود کرد اهل دین را کل
Чунин кунад бузургони дайни дарин дунё
چنین کند بزرگان دین درین دنیا
Шаванд аҳли Самарқанди шоди з омаданаш
شوند اهل سمرقند شاد ز آمدنش
Чу ин хабар ба Бухорои баради насими сабо
چو این خبر به بخارا برد نسیم صبا
Бухорёни ҳавохоҳ ба садру бадари ҷаҳон
بخاریان هواخواه به صدر و بدر جهان
Раванди мурдаи вари афзӯни зи зарраҳои ҳаво
روند مرده ور افزون ز ذرههای هوا
Чу зарраҳои беш ӯ ба истиқбол
چو ذرههای بیش او به استقبال
Расанд ношуда кам зарраи зи меҳру ҳаво
رسند ناشده کم ذره ز مهر و هوا
ДррФшонм дар мадҳи шоҳи сайфи аддӣн
دُرَرفشانم در مدحِ شاه سیف الدین
Ки табъ ва хотир дорам чу пари дрри дарё
که طبع و خاطر دارم چو پر دُرَر دریا
Чу сӯзании лақабами дркшм ба риштаи назм
چو سوزنی لقبم درکشم به رشتهٔ نظم
Ба нӯки сӯзани низоми табъ дар сано
به نوک سوزن نظام طبع در ثنا
Ризои садри ҷаҳони боду сайфи дайни писараш
رضای صدر جهان باد و سیف دین پسرش
Ба неки номӣ кандар вайаст тӯли бақо
به نیک نامی کاندر وی است طول بقا