Аз бод андар фитод ин сурхи сари чиғўз ро

باز باد اندر فتاد این سرخ سر چیغوز را

Боз битавон мъз кардан бар сар ӯ . . . Ваз ро

باز بتوان معز کردن بر سر او . . . وز را

Чун ситони ман бози гирдами сараш бар гунбад расад

چون ستان من باز گردم سرش بر گنبد رسد

Чун сқўнӣ лаъл созад гунбади пирӯз ро

چون سقونی لعل سازد گنبد پیروز را

Бомдодон дар шавад берун наёяд шом ро

بامدادان در شود بیرون نیاید شام را

Вари шабонгаҳ дар шавад берун наёяд рӯз ро

ور شبانگه در شود بیرون نیاید روز را

Мчўи Марии кӯи баҳри сӯрохи мӯрӣ дар шавад

مچو ماری کو بهر سوراخ موری در شود

Нашунӯд оҳиста бош бармаку мспўз ро

نشنود آهسته باش برمک و مسپوز را

Чанг дар нимўри ман зани хуши бмшт андар бигир

چنگ در نیمور من زن خوش بمشت اندر بگیر

То бчнг оварда бошӣ мор даст омӯз ро

تا بچنگ آورده باشی مار دست آموز را

Гар сар ӯро бзру сим даргирӣ равост

گر سر او را بزر و سیم درگیری رواست

Ин саропо сим андоз зар андӯз ро

این سراپا سیم انداز زر اندوز را

Ин ҷавоби он куҷо гуяд сноӣии ғазнавӣ

این جواب آن کجا گوید سنائی غزنوی

Бози тобӣ дар даҳ ин зулфин олами сӯз ро

باز تابی در ده این زلفین عالم‌سوز را