Ба чашм ошиқон ояд сарин гирди гулрангаш

به چشمِ عاشقان آید، سُرینِ گِردِ گلرنگش

Зиҳии хФтнгаҳи нармаши зиҳии хоршгаҳи тангаш

زهی خُفتنگَهِ نرمش، زهی خارِشگَهِ تَنگش

Сифот . . . Ни он кӯдак чаҳ гӯям худ , ки он кӯдак

صفاتِ کونِ آن کودک چه گویمْ خود؟ که آن کودک

Ҳама . . . Наст ва . . . Н ва . . . Ни зи поиш то штои лангаш

همه کون است و کون و کون، ز پایش تا شِتالَنگش

Надонам то чаҳ хоҳад шуд ба соли бист кандар даҳ

ندانم تا چه خواهد شد به سالِ بیست، کاندر دَه

Нагӯяд ох , агар то . . . ӣа бифишоради хари ғнгш

نگوید آخ، اگر تا خایه بِفْشارد خرِ غَنگش

Шнидост аз касе , каз санг сим ояд ҳамеи берун

شنیده‌است از کسی که‌ز سنگ، سیم آید همی بیرون

зи баҳри сим варзидан хуш омад буқ чун сангаш

ز بهرِ سیم ورزیدن، خوش آمد بوقِ چون سنگش