. . . Ни тарки ман , он бути симин

. . . ن ترک من، آن بت سیمین

Ҳаст сурху сипеду гирд ва самин

هست سرخ و سپید و گرد و سمین

. . . Эйр аз он . . . Н ба офият ҳар шаб

. . . ایر از آن . . . ن به عافیت هر شب

Сим бистар кунад , самани болин

سیم بستر کند، سمن بالین

Танг ҳалқааст . . . Н чу хотаму эйр

تنگ حلقه است . . . ن چو خاتم و ایر

Дар нишинад ба хотамаш чу нигин

در نشیند به خاتمش چو نگین

На ҳама . . . Н чу якдигар бошад

نه همه . . . ن چو یکدیگر باشد

На ҳамаи мивае буд ширин

نه همه میوه‌ای بود شیرین

Фарқи чандон буд з . . . Н то . . . Н

فرق چندان بُوَد ز . . . ن تا . . . ن

Каз замин , то ба осмони барин

کز زمین، تا به آسمان برین

Табъи каш сард бошаду нохуш

طبع کش سرد باشد و ناخوش

Рух кунад зард ва дил кунад ғамгин

رخ کند زرد و دل کند غمگین

Наравад ҳамчуи ман ба ҷузи раҳ . . . Н

نرود همچو من به جز ره . . . ن

Ҳарки бо хештан надорад кин

هرکه با خویشتن ندارد کین

Аз сарин нест дар ҷаҳони хуш тар

از سرین نیست در جهان خوش‌تر

Солҳо ман бёзмўдми ин

سال‌ها من بیازمودم این

То сари ман ҳаме буд бар дӯш

تا سر من همی بود بر دوش

Дар дили ман буд умеди сарин

در دل من بود امید سرین