Хоҷаи Муҳамади муаййид ки камтар аст
خواجه محمد مؤید که کمتر است
Дарёи баробари дили ту зоби доша Эй
دریا برابر دل تو زاب داشه ای
Бози басти ҳиммати ту ки дар зер бол ӯст
باز بست همت تو که در زیر بال اوست
Бар чарх насар тоиру воқеъ чу бошаҳ Эй
بر چرخ نسر طایر و واقع چو باشه ای
Бигузаштае зи мъни бмидони мардумӣ
بگذشته ای ز معن بمیدان مردمی
Кӯри абадии барроқу турои ланги лоша Эй
کور ابدی براق و ترا لنگ لاشه ای
Дар дӯстдории ту чунонам ки гӯиё
در دوستداری تو چنانم که گوئیا
Ту чун Маҳмадӣ ва манам чун ъкошаҳ Эй
تو چون محمدی و منم چون عکاشه ای
Бингар бдўстӣ ки марои турфаи аўФтод
بنگر بدوستی که مرا طرفه اوفتاد
Бо дӯстӣ биравӣ чу пушти ркошаҳ Эй
با دوستی بروی چو پشت رکاشه ای
Онгаҳ ки буд содаи занахи тўхтми басяш
آنگه که بود ساده زنخ توختم بسیش
Вокнўн ки кард ришӣ чун ъўри вошаҳ Эй
واکنون که کرد ریشی چون عور واشه ای
Бо вай каз нахи сӯз хўҳм кард гарми гарм
با وی کز نخ سوز خوهم کرد گرم گرم
Оташ фурӯзам аз ту фиристӣ тароша Эй
آتش فروزم از تو فرستی تراشه ای
Ман низ хидматӣ кунам аз баҳри мӯии риш
من نیز خدمتی کنم از بهر موی ریش
Ъмзодаҳи туро бўФои дўошаҳ Эй
عمزاده تو را بوفای دواشه ای
То дар замона бошад сӯзангарӣ ки ӯ
تا در زمانه باشد سوزنگری که او
Бар ташнаи ду сӯзани соз дар моша Эй
بر تشنه دو سوزن ساز در ماشه ای
Бар тахти боди ҷои бидонадяши ту валек
بر تخت باد جای بداندیش تو ولیک
Тахти кабобу рониши гирифтаи бмошаҳ Эй
تخت کباب و رانش گرفته بماشه ای