Дӯши ман ё эйри худ тадбир кардам то буруз

دوش من یا ایر خود تدبیر کردم تا بروز

Коинҳмаҳи бдридаҳҳои хлқро чандин бидӯз

کاینهمه بدریده‌های خلق را چندین بدوز

Гуфт хомӯш эй хару бандяш эй ноҳилли пеш

گفت خاموش ای خر و بندیش ای نااهل پیش

Марди хоҳии тобгоҳи ҳашари ҷўни хуррамии спўз

مرد خواهی تا به گاه حشر چون خر می‌سپوز

Гуфтам омад моҳи рӯза чун кунам тадбир чист

گفتم آمد ماه روزه چون کنم تدبیر چیست

эй басои шaлғaми гзри қад бар нишаста бар ду кўз

ای بسا شلغم گزر قد بر نشسته بر دو کوز

Гуфт лобуди рӯзаро ҳурмат бибояд доштан

گفت لابد روزه را حرمت بباید داشتن

Хештанро икрҳаҳ дар оташи дӯзахи мсўз

خویشتن را یکرهه در آتش دوزخ مسوز

Рӯз бошад тез мекун . . . Лақ мезан то бшб

روز باشد تیز میکن . . . لق میزن تا به شب

Чун шаб омад . . . Адн . . . Венӣ ҳаме кун то ба рӯз

چون شب آمد . . . ادن . . . ونی همی کن تا به روز