Ошиқам бар кули шблӣ ки сараш бемӯӣ аст
عاشقم بر کل شبلی که سرش بی موی است
Чеҳра бе заҳмати зулфи хуши анбар буи аст
چهره بی زحمت زلف خوش عنبر بوی است
Ваа некӯаст бар ӯ гарчи кул бдрўӣ аст
وه نیکوست بر او گرچه کل بدروی است
Гӯии симини сифат ҷомӣ нишаст ӯйаст
گوی سیمین صفت جامی نشست اوی است
Кӯҳ симаст чаро биҳдаҳ гӯям гӯйаст
کوه سیم است چرا بیهده گویم گوی است
Ишқаш оварад бад-ӣни беҳудаи гуфтори маро
عشقش آورد بدین بیهوده گفتار مرا
Шоҳиди шоир агар масхара бошад шояд
شاهد شاعر اگر مسخره باشد شاید
Зонка аз шоир ва аз масхара базм ороед
زانکه از شاعر و از مسخره بزم آراید
? лӣу жожӣ ин мехӯрд он михоид
سیلی و ژاژی این میخورد آن میخاید
Чун шавад табъи хуши ин миҳлди он май . . . ед
چون شود طبع خوش این میهلد آن می . . . اید
Пас бдинрўии маро бе кули шблӣ бояд
پس بدینروی مرا بی کل شبلی باید
Вар набошад кул шблӣ наравад кори маро
ور نباشد کل شبلی نرود کار مرا
Он кул шавам неки тири дил аз ман брбўд
آن کل شوم نیک تیر دل از من بربود
Ишқ бар ишқ чу орўғ барафрӯз фурӯз
عشق بر عشق چو آروغ برافروز فروز
Ёсумани гавани рух . . . Венро бзҳорм бинмуд
یاسمنگون رخ . . . ون را به زِهارم بنمود
Шаби з савдоӣ ваем дида ҳамдон нағунуд
شب ز سودای ویم دیده حمدان نغنود
Кард бе ҷурмии он кули калон . . . Вени ҷуҳуд
کرد بی جرمی آن کل کلان . . . ون جهود
Бағами ишқ бадингуна гирифтори маро
به غم عشق بدینگونه گرفتار مرا
Кул будӣ чун ноӣ бигӯаш . . . эйрам
کل بودی چون نای به گوش . . . ایرم
Бнўоӣии брбўдии дилу ҳуш . . . эйрам
بنوائی بربودی دل و هوش . . . ایرم
Нӯши бадии чашмаи нӯш . . . эйрам
نوش بدی چشمه نوش . . . ایرم
Зада дар чашмаи нӯшаши сару гӯш . . . эйрам
زده در چشمه نوشش سر و گوش . . . ایرم
Кул шуду барад ба . . . Вени доғ вау дараваши эйрам
کل شد و برد به . . . ون داغ و دروش ایرم
Асарӣ монад аз он доғи бшлўори маро
اثری ماند از آن داغ به شلوار مرا
Кули шблӣ бар азингўнаҳ ки дил хоҳад хост
کل شبلی بر ازینگونه که دل خواهد خواست
Бадви рухи моҳии пзрФтаҳи хусуф ва шудаи кост
بدو رخ ماهی پذرفته خسوف و شده کاست
Қоматаши сарвӣ каз нима бибояд орост
قامتش سروی کز نیمه بباید آراست
Ҷуфта гоҳе бсФидӣу блълӣ майу мост
جفته گاهی به سفیدی و به لعلی می و ماست
То бар он чифта бихуфтам натавонам бархест
تا بر آن چفته بخفتم نتوانم برخاست
То бсди кохи нкррндии бедори маро
تا به صد کاخ نکررندی بیدار مرا
Кул шблӣ шуд азинҷо ва маро шуд маълум
کل شبلی شد ازینجا و مرا شد معلوم
Мондам аз суҳбати он ҷуфтаи симини маҳрӯм
ماندم از صحبت آن جفته سیمین محروم
Сахт кардам бадӣгари ҷои сари эйр чу мум
سخت کردم به دیگر جای سر ایر چو موم
Рахти дил бар дам ҳар сӯи зи ҳавоӣ кул шавам
رخت دل بر دم هر سو ز هوای کل شوم
Вонҳмаҳи меҳри ваии афканд бар ҳоҷати бум
وانهمه مهر وی افکند بر حاجت بوم
То вай огоҳ шавад сохтаи кочори маро
تا وی آگاه شود ساخته کاچار مرا
Ҳоҷиби бум ҷавонмард басему зару зан
حاجب بوم جوانمرد به سیم و زر و زن
Гази раҳи ҳукм ва тавозуъ бидиҳону гардан
گز ره حکم و تواضع به دهان و گردن
Икмнӣ хӯрд ҳамеи сикӣу силии даҳ ман
یک منی خورد همی سیکی و سیلی ده من
Ббди халқи ҳамаи умр ба пайвасти сухан
به بد خلق همه عمر به پیوست سخن
Аз накӯи хоҳии ҳаргоҳ ки бпўсти бмн
از نکو خواهی هرگاه که بپیوست به من
Хост то пеши худованд буд ёри маро
خواست تا پیش خداوند بود یار مرا
Ошиқ ва маст ваем зонка бад-ӣни маймуни даст
عاشق و مست ویم زانکه بدین میمون دست
Ёл мешавам сиҳлкро кохи андари баст
یال میشوم سیهلک را کاخ اندر بست
Хости он ёл чу ҷлони таниш аз кохи шикаст
خواست آن یال چو جلان تنش از کاخ شکست
Хост бе фоидаи бад чун нашуд аз . . . ?дани паст
خواست بی فایده بد چون نشد از . . . دن پست
Бишиканади гардани он ғрзн ва умедӣ ҳаст
بشکند گردن آن غرزن و امیدی هست
Ки бетонҳо натавонад буд ӯ ёри маро
که به تنها نتواند بود او یار مرا
Ҳоҷиби буми яке аз сипедаст бФол
حاجب بوم یکی باز سپید است به فال
. . . Аигонш чу ҷлоҷл шудаи дамаш чу дўол
. . . ایگانش چو جلاجل شده دمش چو دوال
Хоссаро сайди гирифтори миёни чангол
خاصه را صید گرفتار میان چنگال
Оммаи мардумро дода аз он сайди ҳалол
عامه مردم را داده از آن صید حلال
Дар дуо гуяд садри ҳамаи олами ҳамаи сол
در دعا گوید صدر همه عالم همه سال
Ёрб аз сайди ҳалолаши ту нигаҳи дори маро
یارب از صید حلالش تو نگه دار مرا
Онхдоўнд ки харро адаб алкнд кунад
آن خداوند که خر را ادب الکند کند
Ончӣ бошад бадар . . . Вени бглў ғнд кунад
آنچه باشد به در . . . ون به گلو غند کند
Ном . . . Ва Н ва . . . си санбуса ва блаканд кунад
نام . . . و ن و . . . س سنبوسه و بلکند کند
Бихӯрад чандон кони сурхи сараш ганд кунад
بخورد چندان کان سرخ سرش گند کند
Вари бшҳўти назарӣ бар фалак Нанд кунад
ور به شهوت نظری بر فلک نند کند
Ром гардад фалак ва гуяд бифишор маро
رام گردد فلک و گوید بفشار مرا
Сар он дорам кандар гузарам аз сари ҳазл
سر آن دارم کاندر گذرم از سر هزل
Мадҳаш аз дафтар ҷад хонам наз дафтари ҳазл
مدحش از دفتر جد خوانم نز دفتر هزل
Каъбаи мадҳат ӯро нгшоим дар ҳазл
کعبه مدحت او را نگشایم در هزل
Шаҷари мадҳат ӯро накунампарвар ҳазл
شجر مدحت او را نکنم پرور هزل
Гарчи боғи суханам бо бар ҷад ва бар ҳазл
گرچه باغ سخنم با بر جد و بر هزل
Ҷаду ҳазли омадаи пайдо чу гулу хори маро
جد و هزل آمده پیدا چو گل و خار مرا
Хор дар чашм касе боди бФсли гулшан
خار در چشم کسی باد به فصل گلشن
Ки бадӣдор худованд надорад равшан
که به دیدار خداوند ندارد روشن
Зўолмноқб ки биФзўди худои зўолмн
ذوالمناقب که بیفزود خدای ذوالمن
Шарафу манқибат ӯ зи ҳамаи халқи зи ман
شرف و منقبت او ز همه خلق ز من
Сухани хуб чунин гуяд бо аҳли сухан
سخن خوب چنین گوید با اهل سخن
Ман буми модҳ ӯ набӯд миқдори маро
من بوَم مادِح او نبود مقدار مرا
Он худовандӣ ки мардин ҳудои рости зё
آن خداوندی که مر دین هدی راست ضیا
Каф бахшанда аш абрӣаст муъаллақи зи ҳаво
کف بخشندهاش ابریست معلق ز هوا
Ки баборони саховат будаш майлу ҳаво
که بباران سخاوت بوَدش میل و هوا
Раъии рухшандааш тобандатар аз шамси зҳӣ
رأی رخشندهاش تابندهتر از شمس ضحی
Моҳ гуяд ки нагар қибла кунам раъии варо
ماه گوید که نه گر قبله کنم رأی ورا
Роҳ гум гардад бар гунбади даввори маро
راه گم گردد بر گنبد دوار مرا
Қадами ҳиммат ӯ фарқи фалакро суда аст
قدم همت او فرق فلک را سوده است
Назар ӯ хатари аҳли ҳунар бФзўдаҳ аст
نظر او خطر اهل هنر بفزوده است
Рӯдакии вори яке байти з ман башнавада аст
رودکیوار یکی بیت ز من بشنوده است
Балъамии вори бдўдаҳи слтм фармӯда аст
بلعمیوار بدو ده صلتم فرموده است
Ҷузи бродӣу ҷавонмардӣ ӯ кӣ бӯда аст
جز به رادی و جوانمردی او کی بوده است
Ҳаргизи ин равнақ ва ин тезии бозори маро
هرگز این رونق و این تیزی بازار مرا
Писари садр кабӣраст ва азу нест бадеъ
پسر صدر کبیر است و ازو نیست بدیع
Халқи некӯу рух чун гули тозаи брбиъ
خُلق نیکو و رخ چون گل تازه به ربیع
Ҳамчуи рӯзии зи худованди бъосӣу мутӣъ
همچو روزی ز خداوند به عاصی و مطیع
Карам ӯст расидаи бшриФу бўзиъ
کرم اوست رسیده به شریف و به وضیع
Слт нек фиристанд бснокри ташйиъ
صلت نیک فرستند به ثناکر تشییع
Бар асар кин сала бипазир ва меозор маро
بر اثر کاین صله بپذیر و میآزار مرا
То ки чашмаи хуршед зё бошаду нур
تا که چشمه خورشید ضیا باشد و نور
Чашми бади бод дар айёми зиёи аддӣни давр
چشم بد باد در ایام ضیاءالدین دور
Дил ӯ то нашавад холии фирдавс аз ҳўр
دل او تا نشود خالی فردوس از هور
Бикии лаҳзаи мабодо шудаи холии зи сарвар
به یکی لحظه مبادا شده خالی ز سرور
То ҷаҳон гуядаш алсдри ҷаҳон то дами сувар
تا جهان گویدش الصدر جهان تا دم صور
Икдм аз лаҳв ва лаъиб магзар ва магузор маро
یه کدم از لهو و لعب مگذر و مگذار مرا