Раҳмӣ , раҳмӣ ки аз канорам

رحمی، رحمی که از کنارم

Рафтӣ туу кишти интизорам

رفتی تو و کشت انتظارم

Ҳар чанд ки тираи рӯзгорам

هر چند که تیره روزگارم

Сад шукри писанди табъи ёрам

صد شکر پسند طبع یارم

Ҳар дами бҳўои теғаш аз ҷайб

هر دم بهوای تیغش از جیب

Чун шамъи сар дигар барорам

چون شمع سر دگر برآرم

Аз сӯхтанам гзир набӯд

از سوختنم گزیر نبود

Дар гулшани рӯзгори хорам

در گلشن روزگار خارم

Чун ғунча чида нест ҳаргиз

چون غنچه چیده نیست هرگز

Пурвои хазони ғами баҳорам

پروای خزان غم بهارم

Дар бистари ғами шаби ҷдоӣӣ

در بستر غم شب جدائی

Май нолам ва ҳамдамӣ надорам

می نالم و همدمی ندارم

Заҳмат надаҳум бчораҳи созон

زحمت ندهم بچاره سازان

Каз чора гузаштааст корам

کز چاره گذشته است کارم

Шуд об ва здидаҳам равон шуд

شد آب و زدیده ام روان شد

Аз оташи ишқи ҷисми зорам

از آتش عشق جسم زارم

Гирам ки табиб дӯст бахшад

گیرم که طبیب دوست بخشد

Аз карда хеши шармсорам

از کرده خویش شرمسارم