Мо ғмздгон чун здл оҳанг барорем

ما غمزدگان چون زدل آهنگ برآریم

Сад чашмаи хӯн аз ҷигар санг барорем

صد چشمه خون از جگر سنگ برآریم

Мурғони ҳама дар нола ва ин турфа ки мо ро

مرغان همه در ناله و این طرفه که ما را

Рухсат на ки дар доми ту оҳанг барорем

رخصت نه که در دام تو آهنگ برآریم

Ҷоӣӣ нанишинем биҷузи гӯшаи бомат

جائی ننشینیم بجز گوشه بامت

Гар болу парӣ аз қафас танг барорем

گر بال و پری از قفس تنگ برآریم

Огоҳ тавонем шуд аз рози ду гетӣ

آگاه توانیم شد از راز دو گیتی

Вақте ки сар аз бонги не ва чанг барорем

وقتی که سر از بانگ نی و چنگ برآریم

Ин длшкнони зоинаҳ хоро нашносанд

این دلشکنان زآینه خارا نشناسند

Зулмаст ки мо оина аз занг барорем

ظلمست که ما آینه از زنگ برآریم

Барадии ту ситами пешаи дил аз мо бсди афсун

بردی تو ستم پیشه دل از ما بصد افسون

То бози зчнгти бача найранг барорем

تا باز زچنگت بچه نیرنگ برآریم

Мурғии бхўши алҳонӣ ман нест дарин боғ

مرغی بخوش الحانی من نیست درین باغ

Бозоғ раво нест ки оҳанг барорем

بازاغ روا نیست که آهنگ برآریم

Дониш чу дарин аҳди табиб офат ҷонаст

دانش چو درین عهد طبیب آفت جانست

Зинҳор ки мо ном бФрҳнг барорем

زنهار که ما نام بفرهنگ برآریم