Бе ту худро бас ки аз тоб ва тавон андохтам

بی‌تو خود را بس که از تاب و توان انداختم

Бор ҳастӣ буд бар дӯшами гарон , андохтам

بار هستی بود بر دوشم گران، انداختم

Ҳар ниҳолӣ аз фиғонами гашти нахли мотамӣ

هر نهالی از فغانم گشت نخل ماتمی

Дар гулистонӣ ки тарҳи ошёни андохтам

در گلستانی که طرح آشیان انداختم

Раҳравони ишқро доғ аз сршги афтода буд

رهروان عشق را داغ از سرشگ افتاده بود

Шурӣ аз ашгми миёни корвони андохтам

شوری از اشگم میان کاروان انداختم

Домани мавҷ хатар бошад марои соҳили табиб

دامن موج خطر باشد مرا ساحل طبیب

Киштии худро ба баҳри бекарони андохтам

کشتی خود را به بحر بیکران انداختم