Ҷоно дар интизор ту шуд рӯзгори ман

جانا در انتظار تو شد روزگار من

Ва он интизор ҳеҷ наёяд бакори ман

و آن انتظار هیچ نیاید بکار من

Баҳри таслим буд ин бас ки оварад

بهر تسلیم بود این بس که آورد

Гоҳе маро ба ёд , Фромўшкори ман

گاهی مرا به یاد، فراموشکار من

Шояд марои биёади ту оради дарин чаман

شاید مرا بیاد تو آرد درین چمن

Мушти парӣ ки мондаи баҷои ёдгори ман

مشت پری که مانده بجا یادگار من

Фархундаи тоирии зи риёзи муҳаббатам

فرخنده طایری ز ریاض محبتم

Бар хештани бибол ки кардӣ шикори ман

بر خویشتن ببال که کردی شکار من

Аз соғари нишоти мада бодаам ки нест

از ساغر نشاط مده باده ام که نیست

Ҷузи хӯни дили табиб май хушгувори ман

جز خون دل طبیب می خوشگوار من