Агар аз ҳоли мо пурсӣ бипурс аз турраи ҷонон
اگر از حال ما پرسی بپرس از طرّهٔ جانان
Парешонон накӯ донанд аҳволи парешонон
پریشانان نکو دانند احوال پریشانان
Малики осӯда дар хилвати сароу додхоҳон ро
ملک آسوده در خلوتسرا و دادخواهان را
Дариғо хӯн кунад дар дили тағофулҳои дарбонон
دریغا خون کند در دل تغافلهای دربانان
Накӯёни сусти паймонон ва ман доғами дарин гулшан
نکویان سستپیمانان و من داغم درین گلشن
Ки мехонанд гулҳои чаманро сусти паймонон
که میخوانند گلهای چمن را سستپیمانان
Макун манъ аз грстни ошиқонро ҳасбаи ллаҳ
مکن منع از گرستن عاشقان را حسبة لله
Мефишон остин бар дидаи хӯни дили афшонон
میفشان آستین بر دیده خون دلافشانان
Наоне розҳои ишқро шодам ки дар маҷлис
نهانی رازهای عشق را شادم که در مجلس
Надидам чун сабк рӯҳӣ наҳафтум аз гарони ҷонон
ندیدم چون سبکروحی نهفتم از گرانجانان
Ба ҳолам гирифтад кофар шавад шоистаи раҳмат
به حالم گرفتد کافر شود شایسته رحمت
На охири ман мусулмонами худоро эй мусулмонон
نه آخر من مسلمانم خدا را ای مسلمانان
Расад нозаш ба мурғони чамани гӯи мурғи рӯҳи ман
رسد نازش به مرغان چمن گو مرغ روح من
Бигардади баъди мурдани гирди Кувайти боли афшонон
بگردد بعد مردن گرد کویت بالافشانان
Кӣми ман то ба хоками ранҷасозӣ он кафи поро ?
کِیَم من تا به خاکم رنجه سازی آن کف پا را؟
Ба хоки ман гузорӣ кун нигоро бо раҳгии ронон
به خاک من گذاری کن نگارا با رگی رانان
Ба ин олӯдаи домоне ки ман рафтам зиҳии ҳасрат
به این آلوده دامانی که من رفتم زهی حسرت
Ки покон бигузаранд аз турбатами барчӣдаи домонон
که پاکان بگذرند از تربتم برچیدهدامانان
Табиб аз чашми халқи афтодам ва расм қадимаст ин
طبیب از چشم خلق افتادم و رسم قدیمست این
Ки меуфтад ниҳол бесамар аз чашми деҳқонон
که میافتد نهال بیثمر از چشم دهقانان