Аз бодаи ъушрати туу рухсор чу моҳӣ

از باده عشرت تو و رخسار چو ماهی

Вази шарми муҳаббати ману дуздидаи нигоҳӣ

وز شرم محبت من و دزدیده نگاهی

Одат бастам кардӣу тарсам ки мабодо

عادت بستم کردی و ترسم که مبادا

Вақте зи дили сӯхтае срзнди оҳӣ

وقتی ز دل سوخته ای سرزند آهی

Гар ишқи ту бгдохти танамро аҷабӣ нест

گر عشق تو بگداخت تنم را عجبی نیست

Бо шуъла оташ Чехияанд мушти гиёҳӣ

با شعله آتش چکند مشت گیاهی

Он булбули хунини ҷигарами ман ки дарин боғ

آن بلبل خونین جگرم من که درین باغ

Ҷузи болу пар сӯхта ам нест паноҳӣ

جز بال و پر سوخته ام نیست پناهی

Дар бодияи ишқ бҷоӣӣ набарӣ роҳ

در بادیه عشق بجائی نبری راه

То дар гарави даврии внздикии роҳӣ

تا در گرو دوری ونزدیکی راهی

Дигари дили пари доғи табиб аз ки ғаминаст ?

دیگر دل پر داغ طبیب از که غمین است؟

Каз ҷӯш сршгм набӯд фурсати оҳӣ

کز جوش سرشگم نبود فرصت آهی