Кардем шабии рӯзи ғарибонаи бдомӣ

کردیم شبی روز غریبانه بدامی

Алмнтаҳи ллаҳ ки раседем бкомӣ

المنته لله که رسیدیم بکامی

Шоҳои нкшми бода ки ҳиммат напасандад

شاها نکشم باده که همت نپسندد

Ман сари хушу ёрони ҳамаи ҳсрткши ҷомӣ

من سر خوش و یاران همه حسرتکش جامی

Кардӣ чун шаҳидам макун оғиштаи бхўнм

کردی چون شهیدم مکن آغشته بخونم

Доман , ки ҳарифон нашносад кадомӣ

دامن، که حریفان نشناسد کدامی

Бар чеҳра макун турраи парешон ки бахӯбӣ

بر چهره مکن طره پریشان که بخوبی

Чун моҳи фурӯзон ҳама донанд тамомӣ

چون ماه فروزان همه دانند تمامی

Донад асари нолаи мо онкӣ шунидаст

داند اثر ناله ما آنکه شنیدست

Нолидани мурғӣ ки фитодаст бдомӣ

نالیدن مرغی که فتادست بدامی

Бар хирмани гардуни бздии оташӣ аз оҳ

بر خرمن گردون بزدی آتشی از آه

Боз эй ҷигар сӯхта пайдост ки хомӣ

باز ای جگر سوخته پیداست که خامی

Мо худ чаҳ шикорем ки дар кӯй ту бошад

ما خود چه شکاریم که در کوی تو باشد

Мурғони ҳарамро ҳаваси гӯшаи домӣ

مرغان حرم را هوس گوشه دامی

Аз омаданат мерӯм аз худ , магар аз дӯст

از آمدنت میروم از خود، مگر از دوست

эй мурғи ҳумоюн бмнт ҳаст паёмӣ

ای مرغ همایون بمنت هست پیامی

Нашинохтӣ эй хоҷаи марои қадари дарин шаҳр

نشناختی ای خواجه مرا قدر درین شهر

Шоистатар аз ман натавон ёфт ғуломӣ

شایسته تر از من نتوان یافت غلامی

Ҷон бар каф дастаст табиб аз паии мужда

جان بر کف دست است طبیب از پی مژده

Он кист ки оради сӯяш аз дӯсти паёмӣ

آن کیست که آرد سویش از دوست پیامی