Мушкил ки диҳад дасти маро бо ту висолӣ

مشکل که دهد دست مرا با تو وصالی

Ту нахли барӯмандии вмни хшги ниҳолӣ

تو نخل برومندی ومن خشگ نهالی

Моро ки биҷузи даст тиҳӣ нест бизоъат

ما را که بجز دست تهی نیست بضاعت

Андешаи васли ту ? таманнои маҳолӣ !

اندیشه وصل تو؟ تمنای محالی!

Он нест ки пайваста кунам васли таманно

آن نیست که پیوسته کنم وصل تمنا

Гар моҳи бмоҳӣ буду соли бсолӣ

گر ماه بماهی بود و سال بسالی

Ҷонкоҳтар аз ҳиҷри ту навмидӣ васласт

جانکاه تر از هجر تو نومیدی وصلست

эй кош ки медоштам умеди висолӣ

ای کاش که میداشتم امید وصالی

Аз ҷилва шухӣ диҳадам ёду хурӯшам

از جلوه شوخی دهدم یاد و خروشم

Байнам чу дарин дашти хромндаҳи Ғаззолӣ

بینم چو درین دشت خرامنده غزالی

Комӣ ки маро аз ду ҷаҳонаст се чизаст

کامی که مرا از دو جهانست سه چیزست

Кунҷӣу ҳарифии ду сеу суҳбати ҳоле

کنجی و حریفی دو سه و صحبت حالی

Аз хома фишонӣ табиби ӣнҳамаи гавҳар !

از خامه فشانی طبیب اینهمه گوهر!

Ин калаки гуҳарбори мубиноади заволӣ

این کلک گهربار مبیناد زوالی