Нест ҳаргиз ба баду неки ҷаҳони кори маро
نیست هرگز به بد و نیک جهان کار مرا
Ҳаст яксон ба барам сбҳаҳу зуннори маро
هست یکسان به برم سبحه و زنار مرا
Оби ойӣнаи зи акси рухи ман гул гардад
آب آیینه ز عکس رخ من گل گردد
Гирди ғами бас ки нишастааст ба рухсори маро
گرد غم بس که نشسته است به رخسار مرا
Чун ҳубобам набӯд ҳавсилаи ратли гарон
چون حبابم نبود حوصله رطل گران
намекунад як қадаҳи бодаи сбкбори маро
میکند یک قدح باده سبکبار مرا
Дида бар ҳиммати дарёи нгшоим чу садаф
دیده بر همت دریا نگشایم چو صدف
Қатраи ашк буд гавҳари шҳўори маро
قطره اشک بود گوهر شهوار مرا
Шеваи ҷаври мабодо ки равад аз ёдаш
شیوه جور مبادا که رود از یادش
Бирасонед ба он ёри стмгори маро
برسانید به آن یار ستمگار مرا
Зони хушам дар сафи ушшоқ ки дар базми табиб
زآن خوشم در صف عشاق که در بزم طبیب
Сурх рӯ мекунад ин дидаи хўнбори маро
سرخرو میکند این دیده خونبار مرا