Аз ҳиҷри бути ягонаи мо

از هجر بت یگانه ما

Хӯн мечакад аз таронаи мо

خون می چکد از ترانه ما

Бар хост зи Осиёи афлок

بر خاست ز آسیای افلاک

Афғони зшксти донаи мо

افغان زشکست دانه ما

Афтодаи замини харобу бихўд

افتاده زمین خراب و بیخود

Аз нолаи ошиқонаи мо

از ناله عاشقانه ما

Дар баҳри вуҷӯди ҳамчуи гавҳар

در بحر وجود همچو گوهر

Бо худ буд обу донаи мо

با خود بود آب و دانه ما

Ворастааи зи худ шудем ва гардид

وارسته ز خود شدیم و گردید

Авҷи фалаки ошиёнаи мо

اوج فلک آشیانه ما

Сад таъна занад ба лолау гул

صد طعنه زند به لاله و گل

Хору хаси ошиёнаи мо

خار و خس آشیانه ما

Аз давлат ишқ подшоҳем

از دولت عشق پادشاهیم

Ғами лашкару дили хазонаи мо

غم لشکر و دل خزانه ما

Хорои ғаму ҳарири меҳнат

خارای غم و حریر محنت

Фаршаст дар остонаи мо

فرشست در آستانه ما

Бар хеши табиби печади афлок

بر خویش طبیب پیچد افلاک

Аз ханда бе худона мо

از خنده بی‌خودانه ما