Ҳар чанд бар он ориз гулгун нигарад кас

هر چند بر آن عارض گلگون نگرد کس

Дил мекашадаш боз ки афзӯн нигарад кас

دل می‌کشدش باز که افزون نگرد کس

Кӯи тоқати назораи базмӣ ки буд ёр

کو طاقت نظاره بزمی که بود یار

Ҳам субҳати ағёру з берун нигарад кас

هم‌صبحت اغیار و ز بیرون نگرد کس

Хусрави нигарон бар рухи ширину зи ғайрат

خسرو نگران بر رخ شیرین و ز غیرت

Фарҳод нахоҳад ки ба гулгун нигарад кас

فرهاد نخواهد که به گلگون نگرد کس

Зини пеш чаҳ ҳосил ки ба ҳолами ?назарет буд

زین پیش چه حاصل که به حالم نظرت بود

Бояд ки ба ин хастаи дил акнӯн нигарад кас

باید که به این خسته‌دل اکنون نگرد کس

Ҳайҳот ки бар сарви равони дидаи кушояд

هیهات که بر سرو روان دیده گشاید

Дар ҷилвагар он қомат мавзун нигарад кас

در جلوه گر آن قامت موزون نگرد کس

Аз ҳасрати дидори тугар ҷон бисипорад

از حسرت دیدار تو گر جان بسپارد

Бар рӯй ту аз шарм дигар чун нигарад кас

بر روی تو از شرم دگر چون نگرد کس

Онҷо ки сухан меравад аз сари муҳаббат

آنجا که سخن می‌رود از سر محبت

То чанд турои гӯш ба афсун нигарад кас

تا چند ترا گوش به افسون نگرد کس

Доғи дилаш аз оҳи ҷигарсӯз табиб аст

داغ دلش از آه جگرسوز طبیب است

Ҳар лола ки бар доман ҳомӯн нигарад кас

هر لاله که بر دامن هامون نگرد کس