Чун нолаи зи ҷаври ту ситамгар накунад кас ?

چون ناله ز جور تو ستمگر نکند کس؟

Ҳарчанд кунад нола ва бовар накунад кас

هرچند کند ناله و باور نکند کس

Он ҷома ки аз хӯни ҷигар тар накунад кас

آن جامه که از خون جگر تر نکند کس

Дар кӯй ту шартаст ки дар бар накунад кас

در کوی تو شرطست که در بر نکند کس

Хам дар қадаҳами рез ки дар майкадаи ишқ

خم در قدحم ریز که در میکده عشق

Он ба ки май аз шиша ба соғар накунад кас

آن به که می از شیشه به ساغر نکند کس

Гар сӯхти дилати ишқ ба оташкада башитоб

گر سوخت دلت عشق به آتشکده بشتاب

Кин сӯхтагии чора ба кавсар накунад кас

کاین سوختگی چاره به کوثر نکند کس

Бинмоӣ ба ман рух ки дам бозпасин аст

بنمای به من رخ که دم بازپسین است

Ҳайфаст ки назора дигар накунад кас

حیفست که نظاره دیگر نکند کس

Осӯда чунонанд шаҳидони ту дар хок

آسوده چنانند شهیدان تو در خاک

Тарсам ки шавад маҳшару сар бар накунад кас

ترسم که شود محشر و سر بر نکند کس

Дар анҷумани мо ки сароиш ҳама хӯнаст

در انجمن ما که سرایش همه خونست

Зулмаст ки аз бодаи лабӣ тар накунад кас

ظلمست که از باده لبی تر نکند کس

Моӣиму табиб ва дар майхона ки онҷо

مائیم و طبیب و در میخانه که آنجا

Андешае аз гардиш ахтар накунад кас

اندیشه‌ای از گردش اختر نکند کس