Гар фалак созад ҷудо аз он гавҳари яктои маро

گر فلک سازد جدا  زان گوهر یکتا مرا

Чун садаф гардад кафи афсӯси сртопои маро

چون صدف گردد کف افسوس سرتاپا مرا

Тарсами он оташ ки аз ишқи ту сӯзад бар серум

ترسم آن آتش که از عشق تو سوزد بر سرم

Рафтаи рафтаи афканд монанди шамъ аз пои маро

رفته‌رفته افکند مانند شمع از پا مرا