Ситораи чашм май пӯшади зи ғусса

ستاره چشم می پوشد ز غصه

Чу бинад бегиреҳ , абрӯии мо ро

چو بیند بی گره، ابروی ما را

Агар дастӣ ба гул чидан гушойем

اگر دستی به گل چیدن گشاییم

Бигирад хору хаси бозуии мо ро

بگیرد خار و خس بازوی ما را

намеояд ба каф аз чашмаи васл

نمی آید به کف از چشمه وصل

Ба ғайр аз оби ҳасрат , ҷӯии мо ро

به غیر از آب حسرت، جوی ما را