Чу нест дар сухани хеши фатҳи боби маро

چو نیست در سخن خویش فتح باب مرا

Ҳазор ҳарф ба дили монда чун китоби маро

هزار حرف به دل مانده چون کتاب مرا

Чунин ки чарх , саҳархез срдмҳрӣ шуд

چنین که چرخ، سحرخیز سردمهری شد

Аҷаб ки гарм шавад тан ба офтоби маро

عجب که گرم شود تن به آفتاب مرا

Ба ҷӯй боғ фитодам , вале з бе қадре

به جوی باغ فتادم، ولی ز بی قدری

Чу акси шохи дарахтони набарди оби маро

چو عکس شاخ درختان نبرد آب مرا

Ба ёд ӯ чу кунам гиря дар сармастӣ

به یاد او چو کنم گریه در سرمستی

Чакад ба ҷома бе тоқатии гулоби маро

چکد به جامه بی طاقتی گلاب مرا

Чу шамъ , буд з бедорӣам сабои гулчин

چو شمع، بود ز بیداری ام صبا گلچین

Насими наргис ӯ кард масти хоби маро

نسیم نرگس او کرد مست خواب مرا

Ба обрӯӣ ки хокам қабул хоҳад кард ?

به آبروی که خاکم قبول خواهد کرد؟

Агар касе надиҳади ғусл дар шароби маро

اگر کسی ندهد غسل در شراب مرا