эй гул , ҳамаи тани лаб шуда дар васфи баҳорӣ

ای گل، همه تن لب شده در وصف بهاری

Як бор нагуфтӣ ки дарин боғ хазон ҳаст

یک بار نگفتی که درین باغ خزان هست

Мондаи ҳаваси нон ба дили одами обӣ

مانده هوس نان به دل آدم آبی

Ҷое ки ғам об набошад , ғам нон ҳаст

جایی که غم آب نباشد، غم نان هست