Тғро дар охир ғазал оварад матлаъӣ

طغرا در آخر غزل آورد مطلعی

Кин гӯшвори тарзи схндонӣ ман аст

کاین گوشوار طرز سخندانی من است

Меъмори ишқ , зинда ба вайронӣ ман аст

معمار عشق، زنده به ویرانی من است

Ғам , тозаи рӯи з дидани пешонӣ ман аст

غم، تازه رو ز دیدن پیشانی من است